วันนี้พามาฟัง Master Class ของนักดนตรีชั้นนำจากนิวยอร์กกันครับ David Berkman

อย่างที่เคยบอกไว้ว่าที่ วิทยาลัยดนตรี ปริ้นซ์คลอส แห่งนี้มีโครงการที่ชื่อว่า Newyork comes Groningen โดย Director ของวิทยาลัย อาจารย์ยอริส เทปเป้ (Joris Teepe) เป็นมือเบสและนักการศึกษาดนตรีแจ๊สซึ่งเล่นอาชีพอยู่ที่นิวยอร์ก ก็จะชักชวนเพืื่อนนักดนตรีที่มีความรู้ความสามารถเข้ามาทำ Master Class และสอน Private สลับกันไปในแต่ละสองสัปดาห์ โดยกำหนดให้ช่วง 14:00-16:00 น.ของวันจันทร์ เป็น Master Class สำหรับครั้งนี้คือคิวของมือเปียโน David Berkman

David Berkman: piano, ensemble jazz, theory and jazz analysis, listening session

Since moving to New York in 1985, David Berkman has been an important part of the jazz community. He is an award-winning composer/bandleader (2000 Doris Duke/Chamber Music America New Works Creation and Presentation Grant), a recording artist whose 4 Palmetto recordings have appeared on numerous best records of the year critic’s lists (the New York Times, the Village Voice, Downbeat, JazzIz, Jazz Times and others) and an award-winning jazz clinician who has performed and taught at numerous jazz camps, universities and conservatories around the United States, South America and Europe….

เดวิด เบิร์กแมน ย้ายเข้ามาที่นิวยอร์กในปี 1985 และมีบทบาทสำคัญในวงการแจ๊ส เขาได้รางวัล Doris Duke/Chamber Music America New Works Creation and Presentation Grant ในฐานะนักแต่งเพลงและผู้นำวงในปี 2000 และบันทึกเสียงกับค่าย Palmetto Records สี่อัลบั้ม ซึ่งทั้งสี่อัลบั้มนี้เป็นงานชั้นเยี่ยมที่ปรากฏอยู่ในนิตยสารดนตรีที่สำคัญอย่าง New York Times, Village Voice, Downbeat, JazzIz, Jazz Times เป็นต้น นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลในฐานะผู้สอนดนตรี (Clinician) ซึ่งแสดงและจัดคลีนิคให้กับค่ายเรียนดนตรีแจ๊ส มหาวิทยาลัย และวิทยาลัยดนตรี ทั้งในประเทศสหรัฐอเมริกา, อเมริกาใต้, และยุโรป

รายละเอียดจากเวบไซต์ส่วนตัวของเขา David Berkman

ถ้าเราลองหาใน wiki ดูจะพบว่า โอ้ว เมพขิงๆ

David Berkman, born December 28, 1958 is a jazz pianist, composer, arranger and educator……..Berkman is an assistant professor in the Queens College Jazz Masters Program in New York and is a visiting professor at the Prince Claus Conservatory in Groningen, the Netherlands

จาก วิกีพีเดีย

ตัวอย่างผลงานของเขา

นอกจากที่เขาโพสต์ไว้ในเวบแล้ว ลองมาดูเพลงของเขากันครับ

ในส่วนนี้จะแบ่งออกเป็นสามส่วน คือ
1. แสดงดนตรี (Master Class)
2. เสวนา (Lecture)
3. และเวิร์กช๊อปเรื่องการแต่งเพลง (Workshop on composition)

Master Class

ช่วงแรกจะเป็นการเล่นดนตรีและเปลี่ยนเอานักเรียนขึ้นมาเล่นทีละคน และท้ายสุดก็เล่นเพลงของอาจารย์เดวิด เอง โดยมือกีตาร์ ตรงนี้ผมอัดคลิปไว้สามคลิป ลองไปชมกันดู เสียดายไม่ได้นั่งที่นั่งหน้า อาจจะมีโดนบังกันไปบ้างอะไรบ้างนะครับ

PrinsClaus Master Class: David Berkman: Piano Trio

PrinsClaus Master Class: David Berkman: w Drum Student

PrinsClaus Master Class: David Berkman: Quartet (Guitar Student)

เพลงนี้เป็นเพลงที่อาจารย์แต่ง และเพิ่งซ้อมเมื่อวันอาทิตย์ ก่อนจะมาเล่นในวันจันทร์คือวันนี้ครับ

หลังจากฟังกันมาจุใจแล้ว (แสงที่เห็นส่องเข้ามาคือแดดครับ Hall นี่หลังคาเป็นกระจกรับแสงลงมาครับ สวยดี

Lecture

ส่วนนี้จะเป็นบรรยายครับ ก็พูดวนๆ แต่หลักๆ คือคำถามที่ว่า Why we play music? Why we play jazz? Why improvise? เป็นเชิงอภิปราย ไม่มีผิด ไม่มีถูกครับ ลองฟังๆ กันดู

Why we play music? คำถามนี้ อาจารย์ถามทุกคนในห้องครับ จริงๆ แล้วมันไม่ได้เป็นการสนองตอบต่อ ego หรือความต้องการของเราแต่เพียงฝ่ายเดียว เป็นเรื่องของความงดงามในศิลปะดนตรี เพื่อที่เราจะซ้อม และทำทุกสิ่งเพื่อให้ดนตรีที่ออกมามีความสวยงามขึ้น

Why we play jazz? อันนี้ก็เป็นคำถามโดนใจ เพราะดนตรีมีตั้งมากหลาย ทำไมต้องมาปวดขมองกับดนตรีแจ๊ส จังหวะก็แปลก เพลงก็ไม่ติดหู เล่นก็ยาก เล่นกี่ทีก็ไม่เคยเหมือนกันสักที ฟัง Pop/Rock ง่ายกว่า เล่นก็ง่ายกว่า (มั้ง….จริงๆ ก็ไม่ง่าย เล่นไงให้โคตร Pop หรือโดนใจชาวร๊อก) อันนี้แกไม่ตอบแฮะ แกยกตัวอย่างสองคน คนแรก John Coltrane คนนี้เหมือนกับเวลาเราซักผ้า?…. อ้าวชักงงแฮะ….อ.เดวิด ว่า เวลาซักถุงเท้าเราก็จะบิดๆๆๆๆ และบิด เอาน้ำออกมา จอห์น โคลเทรนก็เป็นเยี่ยงนั้น เขาจะพยายามบีบเอาความรู้สึก และจิตวิญญาณ (Soul) ของเค้าออกมาผ่านทางการโซโล่ของเขา…ส่วนอีกคน ฟังไม่ทันนะครับ เป็นนักดนตรี ..ไปแกะเทปมาแล้วครับ คือ Tommy Flanagan เล่นตรงข้ามกับจอห์นเลย เขาเล่นในลักษณะของโคลงกลอน (Poet and Poem) ซึ่งมีคำที่คล้องจองกันมากมาย…แต่ละคนก็มีวิถีแจ๊สต่างกันออกไป

Why we improvise? สำหรับมุมมองของอาจารย์ คือ เป็นการ Interact กับคนดู เวลาเราฟังเพลง ปัจจุบันจะมีนักดนตรีใหม่ๆ เก่งๆ เต็มไปหมด เก่งกว่าอาจารย์เองด้วยซ้ำ แต่ที่ตอนนี้อาจารย์มอง ในมุมมองของนักดนตรีนักแต่งเพลงอายุ 51 ปี แต่งเพลงตั้งแต่สามขวบ ฮัมๆ ออกมา ตั้งชื่อว่าเพลง Happy Song ละกัน ^_^” …ส่ิงที่สำคัญในการมองการเล่น หรือการอิมโพรไวส์ คือ การเล่าเรื่อง การสร้างปฏิสัมพันธ์กับคนดู ว่าเราต้องการจะบอกอะไรกับคนดู และเวลาที่เราเล่น เราเลือกวลีต่างๆ มาวางไว้ เกิดความสัมพันธ์ต่อเนื่องจากโน้ตหนึ่งไปอีกโน้ตหนึ่ง (Connect the note) อย่างไร

PrinsClaus Master Class: David Berkman: Why we play music 1/2

PrinsClaus Master Class: David Berkman: Why we play music 2/2

Composition by Harmony

เนื่องจากวิชาถัดมา คือ Jazz Composition by New york musician ตัวอาจารย์ยอริส ในฐานะ Director ได้กำหนดกรอบคร่าวๆ เป็นสี่หัวเรื่อง คือ Rhythm, Melody, Harmony, Form และสำหรับคิวของเดวิด ก็จะเป็นเรื่อง Harmony (ผมไม่ได้อัดไว้นะครับ เพราะต้องเรียน ขาตั้งกล้องก็มะมี ทิ้งไว้ที่สนามบินเพราะน้ำหนักเกิน TT)

ก็จะเริ่มจากให้นักเรียนเขียนคอร์ดขึ้นมาคนละคอร์ด ก็จะมีคอร์ดประหลาดๆ ออกมา เช่น C#m-maj7 หรือ F#/C อะไรเทือกๆ นี้ อาจารย์ก็จะหยิบมายำๆ กัน เรียงกันใหม่ แล้วลองเล่น แล้วให้นักเรียนฟัง โดยอาจมี Guide Tone ให้นิดหน่อย แล้วก็ตามด้วยคำถามว่า คอร์ดนี้อยากได้ไหม ถ้าไม่อยากได้ ให้คัดค้านด้วยคะแนนเสียง 8 คนขึ้นไป พอได้มาเสร็จ ก็จะเริ่มกระบวนการ

เริ่มจากว่า คอร์ดแต่ละคอร์ดอาจไม่มีความสัมพันธ์ในแง่ของ Tonality เลย หรือในแง่ฟังก์ชั่นก็ไม่ Get (ถือว่าคนที่อ่านถึงตรงนี้ พอจะมีความรู้วิชา Harmony1 มาบ้างแล้ว) คราวนี้เวลาเอาคอร์ดมาเรียงๆ กันจะทำอย่างไร อาจารย์ก็จะมีไอเดียมากมาย แต่ที่สำคัญคือ ตรงนี้

แต่ละคอร์ดที่เชื่อมกัน เราจะต้องหาจุดเชื่อม ให้คอร์ดสองคอร์ดที่ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ มาต่อกันให้ได้ เช่น
- อาจจะใช้ Common Tone ใน Melody เชื่อมคอร์ดสองคอร์ด เช่น ใช้โน้ต G เชื่อมระหว่าง C#dim กับ G7
- ใช้ function ที่เหมือนกันวางต่อกัน เช่น Gm ต่อกับ Bm ให้ลองศึกษาจากเพลงหลายๆ เพลง
- ใช้การวางสลับ เช่น G7 C# G7 C# ให้เรามองเห็นว่า กำลังเล่นกับ Harmony อยู่นะ
- เลิกใช้ Harmony ใช้ Mode แทน เช่น C7 ค้างเลย แล้วก็เปลี่ยน Mode วนไปเรื่อย

ฯลฯ แล้วแต่จะคิด

ก็เป็นดังนี้แหละครับ จบแล้ว ให้ไปแต่งเพลงกันมา (ตรูจะแต่งได้ไหมวะเนี่ย -_-”)

วันนี้วันอาทิตย์ เชิญทุกท่านเข้ามาที่โบสถ์คริสเตียนใน Groningen, Netherlands ครับ

ผมเจอคริสตจักรนี้จาก google ครับ โดยต้องการหาคริสตจักรที่เป็นโปรแตสแตนท์ ที่เทศน์เป็นภาษาอังกฤษ และถ้าเป็นไปได้ก็อยากได้โบสถ์แบ๊พติสต์เหมือนกับที่ คริสตจักรนิมิตใหม่ที่ผมอยู่ครับ

คริสตจักร CCG – International Christian Church Groningen อยู่ที่ทางเหนือของเมืองครับ ใกล้กับสถานีรถไฟเหนือ (Noord station) พอลงจากรถเมล์ปั๊บเดินอีกสองนาทีก็ถึงครับ แต่ถ้าเดินจากที่พักผม คงสักชั่วโมง ผมเลยใช้บริการรถเมล์ราคา 70 บาทครับ (1.50 Euro) คริสตจักร์ CCG มาจากคำดัทซ์ Christelijk Centrum Groningen เป็นนิกายย่อย Evangelical ซึ่งเป็นโปรแตสแตนต์เหมือนกันครับ ระเบียบการนมัสการก็จะเหมือนโบสถ์เก่าผมมากทีเดียว ขอบคุณพระเจ้า

CCG is a growing evangelical charismatic church in the city of Groningen. We are a group of very different people, but what unites us is our love for Jesus Christ and the people around us. We believe that Jesus is the son of the living God, and that by giving himself for us, he wants to bring us back in relationship with our creator.

ที่นี่มีสมาชิก 200-300 คน ในช่วงเช้าของแต่ละสัปดาห์ เริ่ม 10:00 น. โดยนมัสการภาษาดัตซ์และมีหูฟังแปลเป็นภาษาอังกฤษ (ตอนแรกผมไม่รู้ว่ามีแปล) และมีนมัสการภาษาอังกฤษในภาคบ่าย 16:00 น. สำหรับวันนี้ที่ผมไปเป็นสัปดาห์แรกของเดือนก็จะมีรายการ Potluck Dinner ในช่วงเย็นด้วย ก็เลยได้ไปแจมทานอาหารเย็นกับเขาด้วย คิดว่าเดือนหน้าคงได้ทำกับข้าวไปจอยกันๆ

CCG อาทิตย์เย็นคนไม่เยอะ 50 คน ได้คุยกับทุกคนจากหลายๆชาติ

วันนี้ช่วง่ายคนไม่ค่อยเยอะครับ เลยได้เจอทุกคน หลังนมัสการ ก็คุยสนุกสนาน สนิทสนมสไตล์คริสเตียน ที่นี่มีทั้งดัตซ์ คนจีน คนแอฟริกัน และมีผมเป็นคนไทยคนเดียว เจอเพื่อนที่วิทยาลัยด้วย มีบางส่วนมานมัสการที่นี่ครับ แล้วก็มีกลุ่มย่อย หรือ Cell Group ในวันพุธและพฤหัส ไว้เดี๋ยวผมไปจอยเขาแล้วจะมาเล่าให้ฟังครับ

ผู้นำนมัสการ

STAGE วางแบบหน้ากระดานเต็มเวทีสไตล์ Evangelical (ถ้าสภาหรือแบ๊พติสต์จะอยู่มุมๆ)

ส่วนศาสนาจารย์หรือ Paster ก็คุยดีมากครับ แนะนำตลอด แต่เวลาเทศน์จะดูโพย แกว่าไม่ถนัดเทศน์ภาษาอังกฤษครับ สำหรับคำเทศนาวันนี้ อยู่ในบท ยอห์น บทที่ 15 เรื่องเถาองุ่น ครับ

Paster

ที่เหลือตามดูในสไลด์โชว์ครับ

CCG – Christelijk Centrum Groningen on PhotoPeach

Clip VDO คลิป

ชอบที่เนเธอร์แลนด์ เพราะเน็ตเร็วมาก อัพโหลดยูทูป ไม่เกินคลิปละสิบนาที (เมืองไทยเป็นวันครับ) ผมเลยไม่ต้อง Convert ไฟล์ก่อน โยนขึ้นไปทั้งอย่างนี้เลย มีสามคลิปครับ อธิษฐานเผือ เพลง JESUS CHRIST HOLY ONE และ โดยอำนาจความรักพระองค์ หรือ Power of your Love

อธิษฐานเผื่อสำหรับผู้ที่จะเดินทาง

CCG – Jesus Christ Holy One

Jesus Christ Holy One

Jesus Christ Holy One
The lifter of our heads
Through You I come conquering Son
To my Father in Heaven

And Iʼm confident that I belong to You
As the Spirit testifies
I shall not fear, fear has no hold
So I cry ʻAbba Fatherʼ

What mercy You have poured on me
With thankful lips Iʼll sing
I choose to fix my mind
On all the blessings You have given me
For Youʼve revealed to me Your grace
The wonder of the cross
Youʼve breathed new life to me
And in Your victory I now stand today

Nathan Fellingham
Copyright © 2002 Kingswayʼs Thankyou Music/MCPS

CCG – โดยอำนาจความรักพระองค์ Power of your Love

โดยอำนาจความรักพระองค์ The Power Of Your Love

พระเจ้าข้าเข้ามา โปรดเปลี่ยนแปลงชีวิตหัวใจ
Lord,I Come To You Let My Heart Be Changed,Renewed

โดยพระคุณที่ข้าได้สัมผัสพระองค์
Flowing From the Grace
That I’ve Found In You

โอ้พระองค์ข้ารู้ดี จุดอ่อนภายในที่ข้ายังมี
Lord, I’ve Come To Know The Weaknesses I See In Me

จะทรงลบล้างออกไป โดยอำนาจความรักพระองค์
Will Be Swept Away By The Power Of Your Love

….. โปรดยึดข้า ให้ความรักพระองค์ล้อมข้า
Hold Me Close Let Your Love Surround Me

นำข้าใกล้ ชิดพระทัยพระองค์
Bring Me Near, Draw Me To Your Side

เมื่อข้ารอคอย จะผงาดขึ้นอย่างนกอินทรีย์
And As I Wait I’ll Rise Up Like The Eagle

แล้วข้าจะบินต่อไป พระวิญญาณพระองค์ทรงนำ
And I Will Soar With You Your Spirit Leads Me On

โดยอำนาจความรักพระองค์
In The Power Of Your Love

2.โปรดเปิดตาของข้า ให้มองเห็นพระพักตร์
Lord Unveil My Eyes Let Me See You Face To Face

พระองค์ ให้เข้าใจความรักแท้ที่ดำรงภายใน
The Knowledge Of Your Love As You Live In Me

โปรดเปลี่ยนแปลงความคิดเมื่อทรงเปิดเผย พระทัยในชีวิต
Lord, Renew My Mind As Your Will Unfolds In My Life

ให้ดำเนินทุกๆวัน โดยอำนาจความรักพระองค์
In Living Everyday By The Power of Your Love

จาก http://pleng.thaifaith.com/

มาอยู่ที่นี่ได้หลายวันละ ขอซ้อมมือสักหน่อย หลังจากทำมาม่า และไข่ดาวมาหลายวัน ก็เริ่มหาไรทำสักหน่อยครับ ลองดูเมนูก่อนหน้าดูครับ

มื้อแรกที่นี่ กินมาม่าก่อนเลย

ไข่ดาว

หลังจากรวบรวมเครื่องปรุงมาหลายวัน หลักๆ คือเครื่องเทศ ซึ่งได้จาก Grote Markt เมื่อวานก็เลยตัดสินใจลองทำพวกผัดบ้าง ครับ เครื่องเทศที่นี่แพงมาก เลยต้องใช้อย่างประหยัด แต่เขาก็ทำมาให้ใช้ง่ายดีนะครับ

เครื่องเทศ นี่สินะ ที่เคยทำให้เกิดสงครามล่าอาณานิคม

Ravioli ผัดเกี๊ยวอิตาเลียนหมูสับผักรวม

ผมซื้อแป้งเกี๊ยวจากร้านนี้ครับ เป็นร้านเส้นสด ดูน่ากินตั้งแต่ยังไม่ต้มเลย

ซื้อเพราะลูกสาวสวย เอ๊ย มะช่าย น่ากิน

หลังจากได้เกี๊ยวแล้วก็ซื้อ Presto มาด้วยเลย เลือกตัว Chilli มาเลย พอเห็นสี ก็โอ้ว ทำผัดใบกะเพราดีกว่า เพราะได้ Thai herb มาด้วย (มีห้าชนิดรวมกัน ไม่รู้ว่าอะไรบ้าง) เอามาผัดแต่ไม่ใช้หมด ไม่เปลืองดี จะได้โชว์ฝีมือด้วยครับ เริ่มจากต้มเส้น ใส่ฟูซิลี ก่อนเพราะสุกช้ากว่า อีกสองนาทีค่อยตามด้วยเกี๊ยว

Ravioli เป็นแป้งเกี๊ยวห่อผักขมไม่ก็มันบด ต้มเร็วกว่าพาสต้าตัวอื่น

หั่นผักรอ มีหอมหัวใหญ่ มะเขือเทศ แครอท แล้วก็ขี้โกงซื้อผักรวมมาสองถุง ถุงนึงมีเห็ด อีกถุงมีพริกใหญ่กับซูกีนี่ เอามารวมๆ กัน เพิ่มรสชาด

Carotine แครอท มะเขือเทศ(ที่นี่แพงมาก) แฮม

เสร็จแล้วก็ตักเส้นขึ้นมาพักไว้ใส่น้ำมันเลี้ยงไว้ก่อน

เสร็จแล้วก็เริ่มผัดโดยใส่หอมใหญ่ ผัดให้หอมก่อน แล้วตามด้วยเนื้อสับ กับหมูสับ ใส่แครอท แล้วเติมน้ำนิดหน่อย ให้หมูเนื้อพอรวนได้ แล้วค่อยใส่ผักรวมลงไป ผัดต่อ ปรุงรสด้วย Sea Salt (แทนน้ำปลาละกัน), พริกไทย, กระเทียมแห้ง, ผงเครื่องเทศไทย (เห็นละน่าจะเป็นต้นหอม แล้วก็อะไรไม่รู็แล้ว) คนให้เข้ากัน แล้วใส่เส้นเกี๊ยวสุดท้ายเลย

หอมใหญ่ หมู เนื้อ แครอท

พอทำเสร็จ เพื่อนๆ มามุงกับเพียบ เลยรีบเก็บกลับเข้าห้องครับ สีเลยไม่ค่อยชัดครับ เสียวรุมประชาทัณฑ์เพราะกล่ินหอมมากๆ

เสร็จแล้วครับ อร่อย

ตอนนี้เป็นตอนต่อจาก Trumpet on Christian Wedding ทรัมเป็ตเล่นในงานแต่งงานแบบคริสต์ ครับ

สถานที่จัดงาน

ช่วงเช้าจัดที่ “พริบตา” เป็นรีสอร์ทสวนสวย ในแผนที่ที่เม่นแจกจะอยู่ใต้สุด ในขณะที่ งานตอนกลางคืน จัดที่ Pai-A-Ars ซึ่งอยู่เหนือสุด บรรยากาศสวยงามครับ ลองไปดูช่วงเช้ากัน

ภาพในงานบางส่วน

จี้ กับ เม่น

เติมหน่อย

ปุ้ย กับ ณิช

โยนดอกไม้ งานแต่งงาน sweetandmellow

ต่อด้วยช่วงที่เจ้าบ่าวอุ้มเจ้าสาวขึ้นรถแล้วขับออกไป ผมเล่นทรัมเป็ตประกอบให้เพื่อนช่วยถ่ายให้ เหมือนในหนัง Hollywood ครับ จะมีคำว่า Just Married แล้วมีกระป๋องกรุ้งกร้ิงอยู่ข้างหลังเห็นว่าเม่นบอกตอนเข้าเมือง มีฝรั่งเข้ามาทักเพียบเลย

เจ้าบ่าวอุ้มเจ้าสาวขึ้นรถ Hollywood Style

งานช่วงกลางคืน ที่ Pai-A-Ars

ช่วงหัวค่ำ Dinner

ก็เล่นเพลงเบาๆ กันก่อนครับ แค่เธอก็พอ แล้วก็ @iPoup2e ร้องอีกสองสามเพลง

ช่วงพรีเซนต์

ก็เป็นกันเองดีครับ ได้ Present สดที่ @iannnnn เขียนกันสดๆ เลย น่ารัักมากๆ ตามด้วย presentation ของ fukduk ที่ตัดต่อได้เร็วและ pro มากๆ ติดตามในเวบเม่นเลยครับ ผมเก็บบรรยากาศวง ihearband ที่เล่นกันจนคนกระโดดน้ำตู้มต้าม รวมทั้งเจ้าบ่าวของเราด้วย ส่วนเจ้าสาวก็ผลักเพื่อนๆ ตกน้ำไปหลายคน ผมเกือบโดนแน่ะ โชคดียั้งตัวทัน

ช่วง After Party งานแต่งงานเม่นจี้ ตกน้ำป๋อมแป๋ม

เต้นๆ iHearband after party งานแต่งงาน sweetandmellow

อาหารและเครื่องดื่มที่ปาย Coffee in Love

พักทานกาแฟกันที่ Coffee in Love landmark ที่ทุกคนต้องมาครับ เอาบรรยากาศมาฝากกัน กาแฟอร่อยๆ มีสาวเกาหลีสวยๆ ด้วย อิอิ

Coffee in Love

20100226 Pai – Coffee in Love Review

ตามด้วยผัดไทสุดอร่อย ทำกันอยู่ตรงหน้าเลย
คำเตือน: อาจหิวได้เมื่อดูคลิปนี้

ต่อกันด้วยขาหมูยูนาน (รูป) และคลิปชิงช้าครับ

ล้อมวงกินกัน

ขาหมู ยูนาน

ชิงช้า หมู่บ้านยูนาน Pai

แจมดนตรี Street Band ถนนคนเดิน ปาย

เริ่มจาก @muzikbank เดินมาบอกว่ามีคุณตำรวจกำลังเล่นดนตรี ร้องเพลงอยู่ เราก็เดินเข้าไปพบกับคุณตำรวจกำลังขับกล่อมเพลงไพเราะอยู่ครับ และเป่า Harmonica ด้วย

20100226 Pai Police sing Thai song for Charity

ได้คุยกันก็เลยรู้ว่า ปกติ ดาบตำรวจก็มาร้องเพลงเกือบทุกวันจนเป็นสัญลักษณ์ของถนนคนเดินไปแล้ว และวันนี้ก็เป็นวันคล้ายวันเกิดดาบด้วย เราก็เลยเข้าไปแจมครับ (จริงๆ ไม่ว่าจะเพราะอะไรเราก็ไปแจมอยู่ดี อิอิอิ) ดาบร้อง “สาวเชียงใหม่” ครับ

เสร็จแล้วก็โดนน้องนัทของเรา ยึดวง ด้วยเพลง “เจ้าสาวที่กลัวฝน” และ “เก็บตะวัน” ครับ

แล้วต่อด้วยปูเป้ครับ ไว้ใจได้กา กับ Fly Me to the Moon

ปรากฏว่าเจอคู่แต่งงานที่วงเราเคยเล่นให้คือ พี่อ๊อด SK90 นั่นเอง มาพร้อมกับภรรยาและพี่ชาย ที่เป็นกำนันดอยเต่า ก็ต้องชวนมาแจมแล้วครับ จำได้ว่าทำเอาพี่เขาไม่ได้เข้าหอเลย (เข้าหอตอนเช้าโน่น) แล้วก็พี่ชายพี่อ๊อด เนี่ย เสก โลโซ ของแท้เลย ต้องดูครับ ฮามากมาย

พอแจมกับหอมปากหอมคอแล้วก็มาต่อกันที่ร้านแจ๊สครับ แจมกันดีมากๆ เลย ลองฟังดูครับ ร้านนี้ ผมมาอีกทีตอนบ่าย มาทานกาแฟ Allaboutcoffee ได้รูปสวยด้วยล่ะ แถมได้ฟังเขาซ้อมดนตรีกันด้วย

All about Coffee

เผอิญช่วงที่ผมมา เป็นช่วงงานเปิดวิทยาลัย ให้คนภายนอกเข้ามาดู โดยมีอาจารย์ทั้งวิทยาลัย คอยให้คำแนะนำอยู่ เป็นการโปรโมทวิทยาลัยด้วย เพราะเด็กที่เข้ามาจะได้พูดคุยกับอาจารย์ และโครงการศึกษาต่างๆ เป็นส่วนตัว โดยใช้ห้องภายในวิทยาลัยทั้งหมด จริงๆ แล้ว ยอริส Joris เองในฐานะ Director แกก็ว่า งานนี้ยังไม่ค่อยคุ้ม หรือ Productive เท่าไหร่ เพราะคนจัดงานมีเยอะกว่าคนที่มา แต่ยังไงๆ ก็ต้องจัดอยู่ดี ไม่งั้นไม่มีใครรู้จักโรงเรียนแน่ ก็คงต้องประชาสัมพันธ์ให้คนรู้เยอะกว่านี้ สำหรับ track ที่ผมเข้าก็จะมี แนะนำโปรแกรมนิวยอร์กมาเยือนโกรนิเกน, คอนเสิร์ตนักเรียน, Masterclass และ Bigband ครับ

ตึกเรียน

Newyork Come Groningen

อันนี้เป็นภาษาดัตซ์ ผมเลยนั่งยิ้มอย่างเดียว โปรแกรนี้ นอกจากการเรียนในภาคปกติแล้วก็จะมีนักดนตรีจากนิวยอร์กมาทำ Master Class ให้เทอมละสองเดือนครับ ได้แก่

Joris Teepe (bass/ head of jazz department)
Don Braden (sax)
Mark Gross (sax)
Ralph Peterson (drums)
Alex Sipiagin (trumpet)
Dena DeRose (vocals)
David Berkman (piano)
Freddie Bryant (guitar)

สำหรับอาจารย์ในภาคก็จะมี (ขออนุญาตใช้ดัตซ์ ได้รมณ์ดี)
Mark Haanstra (Basgitaar)
Koos Wiltenburg (Methodiek, ensembles jazz)
Jan Voogd (contrabass)
Paul Berner (contrabas)
เหมือนมหา’ลัยเบสเลยเนอะ

Winfred Buma (electrische gitaar)
Frak Wingold (electrische gitaar)
Jasper Soffers (piano)
Marc van Roon (piano)
Michael Moore (saxofoon/klarinet jazz)
Miguel Martinez (saxofoon)
Steve Altenberg (drums, gehoortraining แปลว่า ear train ครับ)
Joost van Schaik (drums)
Jilt Jansma (jazz & klassiek trombone)
Kurt Weiss (trumpet)
Floor van Zutphen (vocal)
Francien van Tuinen (vocal)

แล้วก็ได้ดูวีดีโอแนะนำคณาจารย์ครับ ตลกดี ลองคลิกไปดูกัน

อุ่นเครื่องกันด้วยรูปของวงคลาสสิคก่อนนะครับ

Foyer สวยครับ

Student Concert @ Grand Cafe

โอ้ว นักเรียนเหรอเนี่ย คือ วันแรกที่ผมเจอ ประทับใจกับมือทรัมเป็ต มือทรอมโบน มาก เทคนิคไม่เท่าไหร่ แต่ line สวยมากมายครับ ที่นี่มีวงเยอะมาก ทุกคนต้องเล่นหมดนะครับ สลับกันเป็น Leader เป็นการพัฒนา Stage Performance ไปในตัว โดยจะเล่นทุกๆ เที่ยงของทุกวัน

Grand Cafe

พล่ามมาเยอะแล้ว ดูคลิปกันเลยครับ

Open Dag: PrinsClaus student concert: Look for the slver lining

Open Dag: PrinsClaus student concert: No more Blues

Master Class: Freddie Bryant

ลองตามเข้าไปอ่าน/ฟังได้ที่ เวบไซต์ ของ อาจารย์ Freddie Bryant แกคุยสนุกมาก และแชร์เกี่ยวกับเรื่องเพลง Brazillian เยอะเลย สำหรับคลาสนี้ แกสอนในลักษณะของนักดนตรีบอกให้เล่น ลองดูให้จบครับ สนุกดี และนักเรียนแต่ละคนก็ต้องพยายามตามแกให้ทันด้วยอ่ะ

Open Dag: PrinsClaus Master class: Freddie Bryant-Brazillian

Open Dag: PrinsClaus Master class: Freddie Bryant – Oh Lala

เพลงนี้ก็ให้ทุกคนในห้องมีส่วนร่วมด้วย เป็นเพลงสนุกๆ ที่แกแต่งล้อกับวง Brazillian โดยร้อง ล้า หล่า โอ๊ว กับ โอ้ว หล่าลาลาลาลา ในเพลง

Public Rehearsal Bigband

เหมือนกันทุกที่ คือ วงบิ๊กแบนด์ มักไม่ค่อยมีเวลาซ้อม กว่าจะรวมตัวกันได้ ก็เลยจัดเป็น ซ้อมแบบเปิดให้คนเข้ามาดูได้ ก็สนุกสนานดีครับ เพลงก็จัดว่ากลางๆ ไม่ยากไป ง่ายไป มีทุกแนว ทั้งเก่า ใหม่ เด็กๆ (ลูกอ. Jan Kruger เต้นกระจุย) อำนวยเพลงโดยมือทรัมเป็ต Kurt Weiss ครับ ซึ่งก็เป็นคนตัวเล็ก เฮฮา มุกเยอะ ตามสไตล์มือทรัมเป็ต

PCC Bigband

Joris Teepe

KurtWeiss

มีสี่คลิป ไปชมกันเลยครับ

ขากลับแวะเดินตลาด ถนนคนเดินวันเสาร์ Grote Markt

เสร็จแล้วก็แวะเดินเที่ยวในเมืองครับ ซื้อของเข้าบ้านด้วย เพลินๆ ดี เสียดายหนาวไปหน่อย อยากจะขอแชร์กับเมืองไทย สัก 15 องศา จะกำลังดีเลย แถมด้วยรูปอาหารทำเองนะครับ อิอิ

Groningen nl Day 3 on PhotoPeach

พูดถึงทุนเรียนดนตรีมา 3 ตอน ขอขึ้นภาคใหม่นะครับ เรื่องราวใน โกรนินเกน เนเธอร์แลนด์ จะโหด มัน ฮา อย่างไร ไปชมกันเลยดีกว่าครับ

ตอนเก่าๆ Benny Golson,Denny, Joris กับ ทุนเรียนดนตรี เนเธอร์แลนด์ (ตอนที่ 1), ทุนเรียนดนตรี เนเธอร์แลนด์ (ตอนที่ 2) Prince Claus และ Music Scolarship Groningen, Netherland (ตอนที่ 3)

วันที่เดินทาง วันที่ 3 มีนาคม 2010 ก็วุ่นวายพอสมควรทีเดียว เพราะเพิ่งกลับจาก งานแต่งงาน เม่นกับจี้ ที่ ปาย มา เมื่อวันที่ 28 ก.พ. (ก่อนหน้านั้นก็ปั่นๆ การบ้าน paper และการบ้าน blog) แล้วก็นัดเลี้ยงเพื่อนดุริยางค์ สวนกุหลาบ เย็นวันนั้น พอวันที่ 1 ก็เลี้ยงเพื่อนสวนกุหลาบ ม.ปลาย ที่วัดญาณเวสกวัน ที่พุทธมณฑลสาย 4 ซึ่งเป็นที่ที่เพื่อนร่วมห้องผม พระปณต จำวัดอยู่ ก็เป็นงานเลี้ยงห้องกลายๆ เพราะอั๋นก็ไปเป็นรองกงศุลไทยใน L.A. แจ๊คไปทำงานบริษัทเก่า แต่ relocate ไปสิงคโปร์ ผมก็ไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนตอนอายุ 32 (Haha)

วันที่ 2 สอบวิชาเครื่อง Jury ต้องขอบคุณอ.เด่น กับอ.ช้างต้น เป็นอย่างมากที่ให้ความเมตตา ผ่านไปได้ เพราะยอมรับว่าเล่นได้ไม่ดีเลย สมาธิไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว พอเสร็จกับไปเคลียร์เรื่องบัญชีธนาคาร และซ่อม iPhone แล้วไปแจมนัดสั่งลา กับวง #iHear ที่ Bamblu bar และ Iron Fairy ทองหล่อ

จนวันที่ 3 ก็ยังไม่ได้จัดของซะที ช่วงเช้าไปทำบัตร Visa-Electron เพื่อให้กดเงินสดจากบัญชีเราที่กทม.ได้ (ต้องมีตรา Sirus กำกับ) สำหรับ SCB ทำที่สาขาที่เราเปิดบัญชีไว้ รอรับได้เลย เร็วมาก แต่ผมก็ยังวุ่นอยู่ดี เพราะต้องไปสอบวิชา Dictation ตอน 10 โมง เลยทำสถิติใหม่ กับน้อง Nissan Sunny ที่ไปเปลี่ยนเครื่องมาเป็น NV ที่ความเร็วเท่าไหร่ ไปดูกันเองนะครับ จากด่านพระราม 4 ถึงศรีสมาน ใช้เวลา 15-20 นาที ห้ามเลียนแบบนะครับ

ยังไม่หมดแค่นั้น รีบเคลียร์ข้อสอบ Analyze เพลงคลาสสิค แบบด่วนที่สุด แล้วตามด้วยวิชา Aural Skill ซึ่งสอบอ.บุญรัตน์​ ไม่ทันเลยใช้วิธีอัพ vdo ลง facebook แทน ลองดูละกันครับ ล่ก ขนาดไหน

เสร็จแล้วรีบกลับมาจัดกระเป๋า ทางเพื่อนๆ ป.โท ติดสอบกัน ทางอ.ที่ม.รังสิต ก็วุ่นๆ ด้วย ส่วนผมได้มีโอกาสโทรไปหา อ.ที่ปรึกษา สมัยเรียนวิศวะฯ อ.ดร.สมบูรณ์ จงชัยกิจ ด้วย ท่านให้ข้อคิดและแนะนำสถานที่เที่ยวหลายอย่าง สุดท้าย ทางพ่อแม่ และน้องผมไม่ได้มาส่งครับ ได้ขวัญช่วยขับรถมาส่ง แถมยังเป็นฮีโร่หญิงในตอนหลังด้วย มาที่สนามบิน ก็เจอเพื่อนกลุ่ม #iHear มี @iPattt @tongkatsu ที่เพิ่งเสร็จงาน Ignite Bangkok มา (ตามอ่านในบล็อกของทั้งสองคนนะครับ) ตามมาด้วย @iPouo2e @feelinglomo @mhengjung @kristkwan @everysundays @ajarnmoo พร้อมด้วยเซลล์กรุ๊ป กลุ่ม Young Blood และพี่นะมิต กัปตันการบินไทย ที่มาคอยอำนวยความสะดวกให้ แลกกับผมให้ยืม Cornet อิอิ

เพราะกระเป๋าผมน้ำหนักเกิน ทาง China Airline ไม่ยอมด้วย Strict มากๆ เขาบอกว่าถ้าจะขอสิทธินักเรียน ต้องทำหนังสือมาด้วย (แต่ผมว่าเขาพูดไปงั้นแหละ แก้เกี้ยวมากกว่า) ก็ต้อง Re-pack กันใหม่

ที่ว่าขวัญเป็นฮีโร่ ก็เพราะตอนแรกมีกระเป๋าสองใบ คือ Samsonite ของสมัยพ่อแม่ไปฮันนีมูน ซึ่งแข็งแรงมาก 33 ปีไม่บุบสลาย กับใบที่ขวัญให้มาซึ่งเบากว่า เลยต้องย้ายไปใส่อันนั้น ถึงตอนนี้สภาพก็เหมือนตะวันนา แล้วล่ะครับท่าน

แล้วก็ตามมาด้วยการอธิษฐานเผื่อครับ เป็นสิ่งที่คริสเตียนทุกคนควรกระทำครับ

พอเข้า Gate ไปตอนเที่ยงคืน เครื่องจะออกตีสองครึ่ง เลยแวะไปที่ JAL Lounge ตามคำเชิญที่พี่ Namitz กัปตันการบินไทย ซึ่งเป็นคนสอนผมเป่าทรัมเป็ตคนแรกที่สวนกุหลาบ ก็ได้เจอพี่โอ๋ แฟนพี่นะมิตซึ่งทำงานที่ JAL มาต้อนรับเป็นพิเศษ ด้วยอาหารว่างมากมาย รวมทั้งข้าวปั้นและเจ้านี่ครับ Sushi…

แล้วก็เดินทางต่อครับ ใช้เวลา 12 ชั่วโมง แล้วไปขึ้นรถไฟต่อ ทีแรกก็งงๆ เหมือนกัน ต้องไปซื้อตั๋วก่อน แล้วไปถามชานชลาจากเจ้าหน้าที่ด้วย เพราะตั๋วไม่บอกอะไรเลย (ภาษาดัตซ์) พอนั่งไปก็ต้องไปเปลีี่ยนรถไฟที่สถานี Amersfoort (บางขบวนก็ต้องเปลี่ยนที่ สถานี Utrecht แล้วแต่กรณี) เพื่อเดินทางไปยังจุดหมายคือ Groningen Station

พอไปถึงก็ไปถาม Information และโทรหาฝ่าย International Student Organization (ISO) ของที่นี่ คือคุณ Etelka Csonka ซึ่งช่วยเหลือผมมาตลอด ทำให้รู้ว่า เบอร์ของที่นี่ต้องเติมเลข 0 เหมือนบ้านเรา ทีแรกก็กดอยู่นาน แถมเครื่องไม่ยอมคืนเงินด้วยแฮะ ปรากฏอีเต็ลก้า ไม่อยู่ เลยโทรหาหัวหน้าห้องที่เราไปพัก ก็เลยไปหาเขาก่อน จริงๆ พอนั่งรถบัสและเดินได้ แต่มีของ เลยนั่ง Taxi ครับ อ่วยไปเหมือนกัน 8,20 Euro (เงินสกุลยูโร ใช้เครื่องหมายมหัพภาพ . กับจุลภาค , สลับกันอยู่นะครับ เช่น เงินหนึ่งพัน=1,000.00 (แบบคนไทย)=1.000,00 (แบบ Neder)

ก็เลยเข้าห้อง และขอย้ายห้องจากเตียงคู่เดือนละ 268 Euro มาเป็นห้องเดี่ยวเดือนละ 355 Euro เพราะเป็นส่วนตัวกว่าครับ ก็คิดว่าคิดถูก เพราะพอออกไปนั่งคุยกับเพื่อนร่วมหอ เขาก็ว่า เขาเคยพักคู่ที่อื่นก็ไม่ค่อยปลื้ม ช่วงนี้ผมก็เจอเพื่อนต่างชาติเยอะนะครับ ส่วนใหญ่ก็ทักด้วยคำว่า “Hallo” จนเป็นที่มาของบล็อกนี้ครับ

เพื่อนที่ผมเจอสี่คน คนแรกรูมเมทเก่าเป็นคนตุรกี อีกสามเจอพร้อมกัน คือ Katerine(German), EZ (Greece) และ อีกคนจากมาเก๊า ส่วนหัวหน้านักเรียนนั้นก็ช่วยเรื่องของ Internet เพราะที่นี่ใช้ VPN และต้องใช้สาย Lan ด้วย ดีที่ผมติดมานะ ไม่งั้นอดเล่นเน็ตแน่ๆ

ห้องเดี่ยว อยู่สบายดีครับ

เสร็จแล้วก็ตามด้วยการเยี่ยมชมเมืองเอง โดย เดินๆๆ และ เดาๆๆ จนมาเจอร้านชำขนาดใหญ่ เลย คือ Albert Heijn เลยรอดตาย ซื้อเสบียงกลับมา ซึ่งส่วนใหญ่ของที่ราคาถูกจะอยู่ชั้นล่างสุดเลย หมดเงินไป 28.20Euro แล้วก็กลับมาที่หอ Winschoterdiep ตอนสามทุ่ม

Nederland Trip on PhotoPeach

Nederland Trip (day 1) on PhotoPeach

Prince Claus Conservatoire – Hanzehogeschool Groningen

blog นี้เป็นตอนต่อจาก Benny Golson,Denny, Joris กับ ทุนเรียนดนตรี เนเธอร์แลนด์ (ตอนที่ 1) และ ทุนเรียนดนตรี เนเธอร์แลนด์ (ตอนที่ 2) Prince Claus

Flight Detail and Ref Code

ปริ้นท์ออกมาเป็นตั๋วเดินทาง จด Ref ไว้ดีๆ

THU 04MAR
DEP  BANGKOK SUVARNABHUMI INTL 0230
ARR AMSTERDAM SCHIPHOL 0900

CI 65 ECONOMY (W)
CONFIRMED NON-STOP
BOEING 747-400

12HR 30MIN
MEALS

CI - CHINA AIRLINES  REF:KBA4IW
CI CHINA AIRLINES  RESERVATION NUMBER (BANGKOK SUVARNABHUMI INTL):(66 2)2509880-889

เดินทางคืนวันพุธ กะว่าไปถึงสนามบิน 10.00pm (สี่ทุ่ม) เข้า Gate สักเที่ยงคืน ใช้เวลาเดินทาง 12 ชั่วโมง กระเป๋าโหลด 1-2 ใบ เตรียมใบสำรองเผื่อต้องแยกเป็นสองกระเป๋า ส่วนเอาขึ้นเครื่องใช้กระเป๋าใหญ่ ใส่ทรัมเป็ตกับฟลูเกลฮอร์น กล้องวีดีโอ กล้องถ่ายรูป Macbook เอกสารสำคัญต่างๆ ส่วนพวก Batt เอาไว้ในกระเป๋าโหลดให้หมด

การเตรียมตัวเดินทาง

ก็จัดของทั้งหมดและทำเอกสารต่างๆ ให้เรียบร้อย แบ่งเป็นหมวดๆ ดังนี้

เอกสารสำคัญ

- Passport, ใบขับขี่สากล, รูปถ่าย (สมุดบัญชีเงินฝากทั้งหมด เก็บไว้ที่บ้านให้น้องชายเก็บไว้คอยอัพบุคส์), ตั๋วเครื่องบิน
- บัตรเครดิต (ทำเดบิตของ scb ด้วย รอรับได้เลย เวลาถอนคิดค่าบริการ 100บ.), บัตรนักศึกษาม.รังสิต, บัตรประชาชน, Royal Orchid Plus, นามบัตร, บัตร Youth Hostel, บัตรประกัน AIA
- เอกสาร Acceptance Letter ไว้ไปอ้อนขอขนกระเป๋าเพิ่ม, แผนที่โรงเรียน, เอกสารการฝากเงินไปที่เนเธอร์แลนด์
- หนังสือ Realbook, หนังสือทฤษฎีแจ๊ส, สมุดโน้ตเปล่า, ดินสอ, ยางลบ, ปากกา, ลิควิด, Highlight

เสื้อผ้า

- เสื้อหนาวจากขวัญสองตัว, เสื้อหนาวอ.เด่น
- ผ้าพันคอ,ถุงมือ
- กางเกงใน, ถุงเท้าหนา, ชุดว่ายน้ำ?
- ยีนส์,แสล็ก,กางเกงขายาวใส่นอน,เข็มขัด
- เสื้อยืด,เสื้อเชิ๊ต,เสื้อเชิ๊ตขาว
- สูทดำ,สูทน้ำตาล,เน็คไท,หูกระต่ายขาว/ดำ
- แว่นกันแดด,คอนแท็กเลนส์สำรอง
- รองเท้าหนัง,รองเท้าผ้าใบ,รองเท้า Croc (แทนรองเท้าแตะ)
- หมอนเป่าลม, ที่ตัดเล็บ
- แชมพู, สบู่, แปรงสีฟัน, ยาสีฟัน, โลชั่น
- กระเป๋าใบสำรอง

อิเล็กทรอนิคส์

- Macbook
- external HDD 500GB กับ 1TB
- iPod/iPhone หูฟัง iPhone
- มือถือเครื่องสำรอง
- กล้องวีดีโอ
- กล้องถ่ายรูป
- ปลั๊กแปลงไฟ, รางปลั๊กไฟ, สาย Lan (Router ไม่ต้องมั้ง??)
- Travel pots Sanyo หม้อหุงข้าวพกพา (เช็กหัวแปลงด้วย)

เครื่องดนตรี

- Metronome, Tuner เช็กแบตเตอรี่ด้วย
- น้ำมันวาล์ว 3-4 ขวด
- แปรงล้างเครื่อง
- ทรัมเป็ต, ฟลูเกลฮอร์น อย่าลืมดู mouthpiece
- ผ้าเช็ดเครื่อง/ผ้าเช็ดแบบมีน้ำยาขัด
- ไฟส่องโน้ต เช็กแบตเตอรี่ด้วย
- สมุดโน้ตเพลง (ข้างบนเขียนแล้ว)
- Practice Mute, Harmon Mute, Cup mute, Plunger (อาจโหลด)

อาหารและยา

- ยาแก้อักเสบ
- ยาแก้แพ้
- ยาแก้ไอ/ลูกอม/หมากฝรั่ง
- ไทลินอล 1 ขวด
- ยาหม่อง, ยาดม Peppermint
- พลาสเตอร์ยา
- กระดาษทิชชู่
- มาม่า, โจ๊กซอง, น้ำปลาขวดจิ๋ว, ผงต้มยำ, ผงยำ, กาแฟสำเร็จ (ไม่เอาไปเยอะ)

ขอขอบพระคุณ

ผมเองนั้น ได้รับการช่วยเหลืออย่างไม่คาดฝัน และเป็นจังหวะหนึ่งของชีวิตครับ อย่างแรกเลยต้องขอบคุณผู้ที่รู้แผนการในชีวิตและจัดเตรียมทุกส่ิงสำหรับผม คือ พระเยซูคริสต์​ พระเจ้า พระบิดาของผม ที่เตรียมให้ชีวิตของผมเป็นทางที่กำหนดไว้เฉพาะแล้ว

ขอบคุณพี่หมู อ.สมภพ พึ่งปรีดา สำหรับคำแนะนำดีๆ มากมาย ทั้งการใช้ชีวิต การเล่นทรัมเป็ต และงาน Workshop ต่างๆ รวมทั้งการชักนำให้เข้ามาเป็นคริสเตียน และเล่นดนตรี

ขอบคุณ ดร.เด่น อยู่ประเสริฐ ที่ให้โอกาสผมที่ไม่ได้เรียนจบมาทางด้านดนตรีได้มาเรียนที่วิทยาลัยดนตรี ม.รังสิต แห่งนี้ และยังเปิดโอกาสให้ผมมีโอกาสขอทุนการศึกษาจากไทยเบฟเวอเรจ อีกแม้ว่าจะเปิดเทอมเรียนไปแล้ว

ขอบคุณพี่บอย อ.สิทธิกุล บุญอิต สำหรับการประสานงาน และการติดต่อ และ MOU ระหว่าง ม.รังสิต และม. Hanze ที่ทำให้มีโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนในครั้งนี้ รวมทั้งเจ้าหน้าที่/อาจารย์ ISO ม.รังสิต และ RSU Travel ที่ช่วยเหลือมาตลอดครับ

ขอบคุณ คณาจารย์ ที่ม.รังสิต ทุกท่านครับ ที่ประสาทวิชาให้กับผม และอดทนสอนผมตลอดมา

ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ ที่แม้ว่าจะบ่นตลอด เพราะกลัวลูกไม่มีจะกิน ถ้ามัวแต่เล่นดนตรี (นี่ก็กินซะตัวเบ้อเริ่มขนาดนี้แล้ว) แต่ก็ไม่ได้ห้ามแต่อย่างใด ที่ผมจะเข้ามาเรียนดนตรี และยึดมันเป็นอาชีพ

Thank you to Mr. David Nardone, Who like my father. Thanks for your suggestion for studying and working as musician. I appreciate your support and your scholarship.

ขอบคุณเพื่อนๆ พี่น้องนักดนตรีทุกท่าน ที่บางครั้งผมเองก็ไม่ได้เล่นดนตรีอย่างที่มันควรเป็น บางครั้งผมก็เล่นแบบที่เรียกว่า Superstar หรือ Show Off มากแต่พวกท่านๆ ก็ยังคอยแนะนำ และสนับสนุนผมมาตลอด

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคน ทั้งที่วิศวกรรมศาตร์ จุฬาฯ, ซียู แบนด์, JRP Little Bigband, เพื่อนๆ ป.โท ที่วิทยาลัยดนตรี ม.รังสิต ทุกท่าน

ขอบคุณเพื่อนๆ ในสังคมโลกไซเบอร์ ตั้งแต่สมัยห้องเฉลิมไทย ห้องแจ๊สเฉลิมกรุง พันทิบ รวมถึง Social Network วง #iHear ด้วยที่ทำให้ผมรู้จัก กับ Music Community

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับ @iPattt @iMenn @iPoup2e @kristkwan @iNattt @sexdrum @Muzikbank @Puident @iChattt @Feelinglomo @kijjaz @jitara ได้เล่นดนตรีกับพวกท่าน สนุกมาก

แล้วพบกันที่กรุงเทพฯ อีกห้าเดือนข้างหน้าครับ ผมออกเดินทาง คืนวันที่ 3 มีนาคม 2010 หรือ วันที่ 4 เวลา 02.30 ครับ

งานนี้เป็นงานแต่งงานของเพื่อนสนิทผมเอง คุณเม่น แต่งงานกับคุณแองจี้ โดยเลือกจัดงานที่ อำเภอที่สองคนนี้ย้ายไปอยู่ สวยมากๆ คือที่ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน นั่นเองครับ คุณเม่นทำโปรแกรมเมอร์ ส่วนจี้กำลังจะเปิดร้านขนมเค้ก ชื่อร้าน #sweetandmellow ซึ่งใช้เป็นชื่องานแต่งงานนี้ ชื่อเวบ และชื่อ # hash tag ใน twitter ด้วยครับ

โจทย์ของงานนี้คือ เจ้าบ่าวอยากได้งานแบบฝรั่ง ไม่เชิงคริสต์ แต่เป็นแบบ Hollywood แบบที่เราเห็นกันบ่อยๆ ในภาพยนต์ เริ่มแรกเลย คือ ไม่ใช้บาทหลวง แต่เป็นผู้ประกอบพิธีแทน โดยออกตัวไว้ดังนี้ครับ

พิธีการนี้ไม่ใช่พิธีกรรมทางศาสนา แต่เป็นพิธีที่เกิดจากความรัก และคำมั่นสัญญา ของทั้งสอง ต่อหน้าเราผู้เป็นสักขีพยานในการกล่าวคำปฏิญาณของทั้งคู่

อ่านต่อในบล็อกเม่นเลยครับ บทพูดในช่วงพิธีการ แอบบอกไว้นิดนึงว่า เจ้าบ่าวพูดซึ้งมาก ผู้ประกอบพิธีน้ำตาซึมเลยอ่ะ

คลิปโดยคุณ @markpeak

อีกคลิปนึงครับ ของ @Macroart

ในส่วนของเพลงก็จะมีเพลงหลักอยู่สามเพลง คือ
1. ช่วงแรกที่ขบวนถือแหวน เพื่อนเจ้าสาว เดินเข้ามาเรื่อยๆ ใช้เพลง Trumpet Voluntary ของ Jeremiah Clarke จะเป็นเพลงที่ฟังดูสง่างามมาก

2. ช่วงคุณพ่อเจ้าสาวเดินพร้อมเจ้าสาวเข้ามา ใช้เพลง Wedding March ของ Richard Wagner เป็นเพลงที่ทุกคนรู้จักดี และหวานซึ้ง

3. ช่วงประกาศความเป็นคู่สามีภรรยา หลังจากที่ผู้ประกอบพิธีกล่าวจบ ทรัมเป็ตจะเล่นสวนเข้ามาด้วย Intro เพลง Wedding March ของ Felix Mendelsohn (เป็นท่อนนึงใน A Midsummer Night’s Dream) ด้วยกลุ่มโน้ตที่เดินขึ้น ลงอย่างสวยงาม ให้ความรู้สึกมั่นคงและต้อนรับครอบครัวใหม่

คลิกฟังเพลง

Why Trumpet?

ปกติแล้วงานแต่งงานแบบคริสต์ในไทยส่วนใหญ่จะใช้ออร์แกน หรือเปียโนเป็นหลัก แต่ที่ประเทศอื่นๆ ทั้งอเมริกา และยุโรป นิยมใช้ทรัมเป็ตเพียงตัวเดียวในการเล่นเพลงช่วงพิธีการ หรือใช้คู่ (ทรัมเป็ต+เปียโน) แม้ว่า ทรัมเป็ตจะเป็นเครื่องดนตรีเสียงเดี่ยว ไม่สามารถเล่นคอร์ดได้ แต่ความสง่างามของสีสันเสียง ให้คาแรกเตอร์ที่เหมาะสมกับงานแต่งงาน

เมื่อเล่นเดี่ยวคนเดียว ผู้เล่นสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ง่ายกว่า สามารถกำหนดจุดเริ่มต้น และจุดจบเพลงได้ ทำให้พิธีการไหลลื่นไม่สะดุด

รูปบางส่วนจากงานแต่งงานเม่นกับจี้

ที่เหลือ ติดตามได้ที่
http://www.wedding.sweetandmellow.com/2010/03/wedding-photos/

มีตอนสองด้วยครับ ติดตามได้ที่ งานแต่งงาน เม่นและจี้ SweetandMellow ที่ Pai-A-Ars

ประวัติผู้แต่งเพลงโดยสังเขป

จาก Ronald Romm, Hummel: Trumpet Concerto, Canadian Brass Solo Performing Editions, edited and recorded by Ronald Romm, piano part edited and recorded by Avis Romm.

Johann Nepomuk Hummel (1778-1837)
ในวัยเด็กเรียนเปียนโนกับโมสาร์ท ต่อมาจึงเรียนดนตรีทั้งด้านการประพันธ์เพลง, Counterpoint, ออร์แกน, สุนทรียศาสตร์, ปรัชญา กับอาจารย์หลายท่าน เช่น Salieri และ Haydn ได้รับการจ้างในปี 1804 ที่ court Kappellmeister เป็นผู้ต่อสู้เพื่อกฎหมายลิขสิทธิ์ในเยอรมันและออสเตรีย ตัวฮุมเมลเองเป็นเพื่อนกับบีโทเฟ่น และเป็นคนที่ได้รับเกียรติให้ถือหีบศพของบีโทเฟ่น (pallbearer) รวมทั้งเล่นเพลงของบีโทเฟ่นในงานรำลึกถึงบีโทเฟ่นด้วย ส่วนตัวฮุมเมลเองนั้น ในงานศพของเขาบรรเลงเพลงด้วย Mozart Requiem เพื่อเชิดชูเกียรติของฮุมเมลและสแดงถึงลักษณะเพลงเขาที่มีเสียงกระจ่างชัดเจน เป็นสมมาตร และโดดเด่นในยุคคลาสสิค เพลงคอนแชร์โตนี้ ถูกเขียนในปี 1803 ที่กรุงเวียนนา

ประวัติเพลง

From Wikipedia, the free encyclopedia

Like Joseph Haydn, Johann Nepomuk Hummel wrote his Concerto a Trombe Principale (Trumpet Concerto in E Major) for Viennese trumpet virtuoso and inventor of the keyed trumpet, Anton Weidinger. It was written in December 1803 and performed on New Year’s Day 1804 to mark Hummel’s entrance into the Esterházy court orchestra as Haydn’s successor.
..
Originally this piece was written in E major.[1] The piece is often performed in E-flat major, which makes the fingering less difficult on modern E-flat and B-flat trumpets.

ฮุมเมลเขียนคอนแชร์โนี้สำหรับทรัมเป็ต ในคีย์ E Major ให้กับนักทรัมเป็ตชาวเวียนนิสที่เก่งมาก ชื่อ Anton Weidinger เขียนขึ้นในปี 1803 และแสดงในวันปีใหม่ของปี 1804 เพื่อแสดงถึงความเป็นทายาทของ Haydn ในเวลาแสดงมักปรับคีย์เป็น Eb Major ให้เหมาะสำหรับเล่นด้วย Eb หรือ Bb ทรัมเป็ต

บทวิเคราะห์

บทประพันธ์นี้มีสามท่อน คือ
I. Allegro con spirito

II. Andante

III. Rondo

ในที่นี้เราจะวิเคราะห์เฉพาะท่อนสามโดยมีรายละเอียดดังนี้ เพลงนี้มีสังคีตลักษณ์แบบ Rondo A-B-A-C-A’ ท่อน A เปิดด้วยคอร์ด I ตามด้วย ii V7/ii ii viio V ที่ห้องที่ 7-9 ห้องที่ 10-14 มีการประดับคอร์ด V ด้วยคอร์ด I หลังจากนั้นจึงประดับคอร์ด V ด้วยคอร์ด I6/4 โดยคอร์ด I6/4 ทำหน้าที่เป็น Appogiatula Chord

ห้องที่ 20-31 เป็นช่วง Transition โดยใช้คอร์ด I และ V7 สลับกัน แล้วจึงเข้าท่อน B ที่ห้องที่ 32 (ประมาณวินาทีที่ 0:25) โดยเปลี่ยนเข้าคีย์ Bb ซึ่งเป็นคีย์ Dominant ด้วยคอร์ด Eb ทำหน้าที่เป็น I ในคีย์ Eb และเป็น IV ของคีย์ Bb ตรงนี้ที่ห้อง 32-35 กับ 37-40 มีลักษณะทำซีเควนซ์กัน ห้องที่ 41 เป็น ซีเควนซ์ที่ไลน์เบสกับห้องที่ 42,43,44,45 และมีการใช้คอร์ด V4/3 กับ V7 ซ้ำกัน แล้วจึงเข้า Transition อีกครั้งที่ห้อง 58 และมีการเปลี่ยนคีย์อีกครั้งที่ห้งอที่ 64-68

แล้วจึงกลับมาเป็นท่อน A อีกครั้งตามสังคีตลักษณ์รอนโด ที่ห้องที่ 69 และเข้า Transition อีกครั้งที่ห้องที่ 88 แล้วจึงเข้าท่อน C

ท่อน C อยู่ในคีย์ Eb minor และมีการเล่นล้อโมทีฟกันระหว่างเปียโนที่ห้อง 114 กับทรัมเป็ตห้อง 118 และมีการขยายโมทีพของทรัมเป็ต ที่ห้อง 124-126 มาเป็นห้อง 128-129

ห้องที่ 150-151 เป็นการเล่นซีเควนซ์ไปยัง 152-153 แล้วจึงเข้า Transition ของท่อน C เพื่อจะกลับไปยังท่อน A

ท่อน A สุดท้ายไม่เหมือนท่อน A มากนักจึงเรียกว่า A’ โดยมีโน้ตบางส่วนคล้าย ทรัมเป็ตจะเล่นเฉพาะเค้าโครงของท่อน A เท่านั้น แต่คีย์กลับมาเป็น Eb Major อีกครั้ง ก่อนจะเปลี่ยนไปคีย์ Bb Major ที่เป็นคีย์ Dominant ที่ห้อง178 และเป็น Bb minor ที่ห้อง 179 ในทันที ในช่วงนี้มีการเปลี่ยนคีย์บ่อยครั้ง เพื่อแสดงเทคนิคในการประพันธ์เพลง โดยเข้าเป็นคีย์ Eb Major ที่ห้อง 184

ห้องที่ 194 เป็นการแสดงความสามารถของมือทรัมเป็ต โดยการใช้ Turn เล่น แล้วเข้าห้องที่ 200 เป็น Dominant Preparation ก่อนจะกลายมาเ็น Chromatic Sequence ที่ห้องที่ 211-212, 213-214 แล้วจึงค้างคอร์ด V ก่อนจะเข้าช่วง Coda

ช่วง Coda ผู้แต่งใช้ท่อน Transition ที่ห้อง 245 ก่อนจะจบลงด้วยการย้ำคอร์ด I ของคีย์ Eb

บทสรุป

Hummel เขียนเพลงนี้โดยแสดงความสามารถของผู้แต่งในการใช้ Symmetry, Sequence, Motif Development และดัดแปลงท่อน A สุดท้ายในสังคีตลักษณ์รอนโด ให้มีความสวยงามและแสดงถึง Virtuosity ของผู้โซโล่ อีกทั้งเพลงก็เป็นเพลงที่นิยมเล่นกันสำหรับทรัมเป็ต และใช้ในการ Audition ในรายการต่างๆ อีกด้วย

Clip เพลง

มีให้ดู 3 version ครับ เริ่มจากนักทรัมเป็ตหญิงก่อนครับ

Performer: Tine Thing Helseth with Det Norske Kammerorkester (the Norwegian Chamber Orchestra)

อีกคนที่ดังมากครับ Alison Balsom
Alison Balsom plays “Hummel Trumpet Concerto in E flat” at the Classical Brit Awards

อีกคลิปของวินสตันนะครับ แต่ไม่มี Embed คลิกลิงก์ฟังเอานะครับ
Wynton Marsalis, trumpet English Chamber Orchestra conducted by Raymond Leppard

Notes

1. Elisa Koehler, “In Search of Hummel,” International Trumpet Guild Journal (January 2003), 7. http://www.trumpetguild.org/pdf/2003journal/0301hummel.pdf

INTRODUCTION

จาก Wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Les_Huguenots

Les Huguenots is a French opera by Giacomo Meyerbeer, one of the most popular and spectacular examples of the style of grand opera. The opera is in five acts and premiered in Paris in 1836. The libretto was written by Eugène Scribe and Émile Deschamps.

อุปรากร เรื่อง Les Huguenots เลส์​ฮูการ์นอตซ์ หรือ เลสูกุเวโน เป็นอุปรากรฝรั่งเศส เขียนโดย Giacomo Meyerbeer จาโคโม ไมเยอร์เบียร์ เป็นตัวอย่างของ Grand Opera ที่น่าสนใจและได้รับความนิยม ในภายหลัง เรื่องนี้มีห้าองก์และแสดงรอบพรีเมียร์ในครั้งแรกที่ปารีส ในปี 1836 เนื้อเพลง (Libretto) เขียนโดย Eugène Scribe และ Émile Deschamps

จาก พจนานุกรมศัพท์ดุริยางคศิลป์ ของศาสตราจารย์ ดร.​ณัชชา พันธุ์เจริญ ให้คำจำกัดความไว้ดังนี้

Huguenots, Les (ฝ) [เล สู กุ เว โน] ชื่อ อุปรากร แต่งโดยไมเยอร์เบียร์ เมื่อปี 1836

Les Huguenots (Meyerbeer)

ชีวประวัติของเมเยอร์แบร์ Giacomo Meyerbeer

ชิ รายงาน

Giacomo Meyerbeer Early years Giacomo Meyerbeer (5 September 1791 – 2 May 1864) was a noted German-born opera composer, and the first great exponent of Grand Opera. At his peak in the 1830s and 1840s, he was the most famous and successful composer and producer of opera in Europe, yet is virtually unknown today. Giacomo Meyerbeer (5 September 1791 – 2 May 1864)

เมเยอร์เบียร์ เป็นชาวเยอรมัน ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ในด้านการประพันธ์เพลงอุปรากรและเป็นผู้แรกที่สร้างผลงานมหาอุปรากรที่ดีที่สุด เขาโด่งดังมากในช่วง 1830-1840 มีผลงานและประสบความสำเร็จอย่างมากมายกับการสร้างอุปรากรในยุโรป

Meyerbeer was born to a Jewish family in Tasdorf (now a part of Rüdersdorf), near Berlin with the name Jacob Liebmann Beer. His father was the enormously wealthy financier Jacob Judah Herz Beer (1769-1825) and his much-beloved mother, Amalia Liebmann Meyer Wulff (1767-1854) also came from the wealthy elite. Their other children included the astronomer Wilhelm Beer and the poet Michael Beer.

เมเยอร์เบียร์ เกิดในครอบครัวชาวยิว ในเมือง Tasdorf (ปัจจุบันคือ เมือง Rudersdorf) ใกล้กับ Berlin เขาเกิดในครอบครัวที่ร่ำรวย บิดาของเขาคือ Jacob Liebmann Beer และแม่คือ Amalia Liebmann Meyer Wulff และเขามีพี่น้องอีก 2 คน คือ Wilhelm Beer และ Michael Beer เป็นนักกวี

Meyerbeer’s first keyboard instructor was Franz Lauska (b. 1764), a pupil of Johann Georg Albrechtsberger and a favoured teacher at the Berlin court.[1] Meyerbeer also became one of Muzio Clementi’s pupils while Clementi was in Berlin, and old Clementi himself, although he had long given up teaching, was so much struck, during a visit to Berlin, with the promise displayed in the boy’s performance as to consent to give Meyerbeer lessons. Meyerbeer made his public debut in 1801 playing Mozart’s D Minor Piano Concerto in Berlin. The Allgemeine musikalische Zeitung reported: ‘The amazing keyboard playing of young Bär (a Jewish lad of 9 [sic]), who carried off the difficult passages and other solo parts with aplomb, and has fine powers of rendition even more rarely found in one of his age, made the concert even more interesting’.[2]

เขาเริ่มเรียน keyboard กับ Franz Lauska และต่อมาก็เป็นลูกศิษย์ของ Johann Georg Albrechtsberger และเรียนกับอาจารย์ในราชสำนักเบอร์ลิน Mayerbeer ได้กลายเป็นหนึ่งในลูกศิษย์ของ Muzio Clementi ในขณะที่ Clementi นั้นอยู่ที่เมืองเบอร์ลิน

Throughout his youth, although he was determined to become a musician, Meyerbeer found it difficult to decide between playing and composition. Certainly other professionals in the decade 1810-1820, including Moscheles, considered him amongst the greatest virtuosi of his period. In his youth Beer (as he then was) studied with Antonio Salieri and the German master and friend of Goethe, Carl Friedrich Zelter. Realizing, however, that a full understanding of Italian opera was essential for his musical development, he went to study in Italy for some years, during which time he adopted the first name Giacomo. The ‘Meyer’ in his surname he adopted after the death of his great-grandfather. It was during this time that he became acquainted with, and impressed by, the works of his contemporary Gioachino Rossini.

ตลอดเวลาที่ผ่านมามันทำให้ Meyerbeer รู้สึกว่าเป็นเรื่องยากที่จะเลือกระหว่างการเป็นผู้เล่นกับผู้ประพันธ์เพลง แต่เขาเลือกที่จะเป็นนักเล่นดนตรี ในช่วง ค.ศ. 1810-1820 Moscheles (Isaac Ignaz Moscheles, Bohemian composer and piano virtuoso) และเหล่าอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญนั้นได้ลงความเห็นว่า Meyerbeer เป็นนักดนตรีที่เล่นได้เยี่ยมยอดคนหนึ่ง​ เมเยอร์เบียร์ศึกษาและร่วมเรียนไป พร้อมกับ Antonio Salieri, Carl Friedrich Zelter, Goethe และเพื่อนๆ ความสนใจในงาน Italian opera ทำให้ เขาเรียนและค้นคว้าและบางครั้งเขาก็ไปที่อิตาลี ซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกับที่เขาถูกเรียกขนานนามใหม่ว่า Giacomo โดยตั้งชื่อตามนักประพันธ์เพลงในสมัยนั้น คือ รอซซินี Gioachino Rossini (ผู้แต่งอุปรากร The Barber of Seville และ William Tell อันโด่งดังนั่นเอง) ส่วน Meyer นั้นก็เป็นนามสกุลที่นำมาใช้หลังจากปู่ทวดของเขาได้เสียชีวิตลง หลังจากนั้นชื่อ Giacomo Meyerbeer ก็ได้กลายมาเป็นที่รู้จัก

ประวัติของเพลง

เพลิน รายงาน

Grand Opera

จากพจนานุกรมฯ
Grand Opera อุปรากรชุดใหญ่ คือ อุปรากรขนาดยาวมีการขับร้องต้งแต่ต้นจนจบ นักร้องนำต้องมีความสามารถสูงทั้งด้านการขับร้องและการแสดง มีเนื้อเรื่องเข้มข้น มักจบด้วยความเศร้า ฉากและเวทีตกแต่งตามเนื้อเรื่อง อาจมีบัลเลต์ด้วย

Meyerbeer’s name first became known internationally with his opera Il crociato in Egitto (premiered in Venice in 1824, and produced in London and Paris in 1825; incidentally the last opera ever to feature a castrato), but he became virtually a superstar with Robert le Diable (Robert the Devil, with libretto by Eugène Scribe and Casimir Delavigne), produced in Paris in 1831 and regarded by some as the first grand opera, although this honor rightly belongs to Auber’s La muette de Portici. The fusion of dramatic music, melodramatic plot and sumptuous staging proved a sure-fire formula which Meyerbeer repeated in Les Huguenots (1836), Le prophète (1849), and L’Africaine, (produced posthumously, 1865). All of these operas held the international stage throughout the 19th century, as did the more pastoral Dinorah (1859). However, because they were expensive to stage, requiring large casts of leading singers, and subject to consistent attack from the prevalent Wagnerian schools, they gradually fell into desuetude. Meyerbeer left Paris for Berlin in 1842 to take the post of Court musical director, but returned to Paris in 1849. Meyerbeer’s immense wealth (increased by the success of his operas) and his continuing adherence to his Jewish religion set him apart somewhat from many of his musical contemporaries. They also gave rise to malicious rumours that his success was due to his bribing musical critics. Richard Wagner (see below) accused him of being interested only in money, not music. Meyerbeer was, however, a deeply serious musician and a sensitive personality. He philosophically resigned himself to being a victim of his own success. Meyerbeer was interred in the Berlin Jewish cemetery in Schönhauser Allee, amongst other members of the Beer family. Meyerbeer’s extensive diaries and correspondence miraculously survived the turmoil of 20th century Europe and are now being published (6 volumes so far out of 7 – the diaries alone have been published in an English translation in 4 volumes). They are an invaluable source for the history of music and the theatre in the composer’s time.

ผลงานโอเปร่าชิ้นแรกที่ทำให้เมเยอร์แบร์เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในสากล คือเรื่อง II crociato in Egitto โดยแสดงครั้งแรกรอบพรีเมียร์จัดขึ้นที่เมืองเวนิส ในปี 1824 และเขามีชื่อเสียงเป็นอันมากจากผลงานเรื่อง Robert le Diable (Robert the Devil) เรื่องนี้เขียนเนื้อเพลง (libretto) โดย Eugène Scribe and Casimir Delavigne โปรดิวซ์ที่ฝรั่งเศส

ผลงานต่างๆ ของเมเยอร์แบร์ที่มีทั้งความเรื่องราวที่เป็นดราม่า (drama) รวมไปถึงดนตรีที่ถูกแสดงออกมาได้พิสูจน์ให้เห็นชัดเจนใน grand opera เรื่อง Les Huguenots (1836), Le prophète (1849) และ L’Africaine (1865) ซึ่งโอเปร่าทั้งหมดนี้ถือว่าเป็นโอเปร่าที่มีความสำคัญเป็นอย่างมาก

Background เบื้องหลังการเขียนเพลงนี้

Les Huguenots was some five years in creation. Meyerbeer prepared carefully for this opera after the sensational success of Robert le diable, recognising the need to continue to present lavish staging, a highly (melo)dramatic storyline, impressive orchestration and virtuoso parts for the soloists – the essential elements of the new genre of Grand Opera. Coming from a wealthy family, Meyerbeer could afford to take his time, dictate his own terms, and to be a perfectionist. The very detailed contract which Meyerbeer arranged with Veron, director of the Opéra, for Les Huguenots (and which was drawn up for him by the lawyer Adolphe Crémieux) is a testament to this.[1] Whilst Meyerbeer was writing the opera, another opera with a similar setting and theme (Le Pré aux clercs by Hérold) was also produced in Paris (1832); Hérold’s work like Meyerbeer’s was extremely popular in its time, although now forgotten.

เมเยอร์แบร์ได้เตรียมการแต่งเรื่อง Les Huguenots เป็นอย่างดีหลังจากที่เขาประสบความสำเร็จ ในการแต่งโอเปร่าเรื่อง Robert le diable สำหรับโอเปร่าเรื่อง Les Huguenots เขาได้ตระหนักถึงการแสดงบนเวทีอย่างมาก รวมไปถึงเรื่องราวที่มีความเป็นดราม่าอย่างสูง และการแสดงทางด้านอารมณ์ผ่านทางดนตรีในแต่ละส่วนต่างๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถือว่าเป็นองค์ประกอบที่มีความสำคัญสำหรับ grand opera

Performance history

Les Huguenots was premiered at the Paris Opéra on 29 February 1836 (conductor: François Antoine Habeneck), and was an immediate success. Both Adolphe Nourrit and Cornélie Falcon were particularly praised by the critics for their singing and performances. It was indeed Falcon’s last creation before her voice so tragically failed. Berlioz called the score ‘a musical encyclopaedia’. Uniquely, Les Huguenots was performed at the Opéra more than 1,000 times (the 1,000th performance being on 16 May 1906).[2] Its many performances in all other of the world’s major opera houses give it a claim to being the most successful opera of the 19th century. Other first performances included London (Covent Garden Theatre), 20 June 1842), and New Orleans on 29 April 1839. Due to its subject matter it was sometimes staged under different titles such as The Guelfs and the Ghibellines (in Vienna before 1848), Renato di Croenwald in Rome, or The Anglicans and the Puritans (in Munich), to avoid inflaming religious tensions among its audiences.[3] (In Soviet Russia it was given a new libretto as Dekabristi (The Decembrists)). The work was chosen to open the present building of the Covent Garden Theatre in 1858. During the 1890s, when it was performed at the Metropolitan Opera, it was often called ‘the night of the seven stars’, as the cast would include Lillian Nordica, Nellie Melba, Sofia Scalchi, Jean de Reszke, Édouard de Reszke, Victor Maurel and Pol Plançon.

สำหรับการแสดงครั้งแรกในเรื่อง Les Huguenots จัดแสดงขึ้นที่ฝรั่งเศสในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 1836 ซึ่งก็ได้รับการตอบรับและความสำเร็จอย่างทันทีทันใด โดยที่โอเปร่า Les Huguenots นี้ได้ถูกแสดงมากกว่า 1000 พันครั้ง จึงถือได้ว่าเป็น Grand opera ที่ได้ประสบความสำเร็จอย่างมากที่สุดในศตวรรษที่ 19

Synopsis เรื่องย่อ

Palmy รายงาน

The plot of the opera culminates in the historical St. Bartholomew’s Day Massacre in 1572 in which thousands of French Huguenots (Protestants) were slaughtered by Catholics in an effort to rid France of Protestant influence. Although the massacre was a historical event, the rest of the plot, which primarily concerns the love between the Catholic Valentine and the Protestant Raoul, is wholly a creation of Scribe.

เค้าโครงเรื่องของอุปรากรเรื่องนี้เกิดจากเรื่องราวประวัติศาสตร์วันสังหารหมู่ของ นักบุญบารโธโลมิว (St. Bartholomew’s Day Massacre) ในปี 1572 ที่ซึ่งมีคนฝรั่งเศสนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์ (หรือเรียกอีกชื่อนึงว่า French Huguenots) ถูกสังหารหมู่ โดยคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเพื่อพยายามจะขจัดอิทธิพลของคนฝรั่งเศสนิกายโปรแตสแตนท์ออกไป ถึงแม้ว่าการสังหารหมู่จะเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ แต่เค้าโครง เรื่องที่เหลือโดยแรกเริ่มคำนึงถึงความรักระหว่างวาเลนไทน์ (Valentine) ซึ่งเป็นคาทอลิก ร้องในเสียงโซปราโน และราอูล (Raoul) ซึ่งเป็นโปรแตสแตนท์ ร้องในเสียงเทเนอร์ เรื่องราวความรักนี้เป็นการแต่งขึ้นใหม่

ตัวละคร

Act 1 A short orchestral prelude, featuring the Lutheran chorale Ein feste Burg, replaces the extended overture Meyerbeer originally intended for the opera. We are at the chateau of the (Catholic) count of Nevers, who is entertaining his fellow noblemen. They await the arrival of Raoul, and are surprised to hear that this emissary of the Court is a Huguenot. After a drinking song at Raoul’s entry, the newcomer is prevailed upon to give a tale of love. Raoul tells of an unknown beauty he has rescued and fallen in love with. (With a daring and unusual stroke of orchestration, Meyerbeer accompanies this aria with a solo viola d’amore). Raoul’s Protestant servant Marcel is shocked to see his master in such wicked company and sings a hearty Protestant prayer (to the tune of ‘Ein fester Burg’). He then sings a Huguenot battle song from the siege of La Rochelle, Pif, paf. The arrival of a mysterious lady stranger to speak to Nevers (off stage) interrupts the proceedings. Raoul recognises her as his mysterious beauty. In fact she is Nevers’s intended bride, Valentine (daughter of St. Bris), instructed by the Queen to break off her engagement. Enter the page Urbain, with a secret message for Raoul, daring him to come blindfold to a secret rendezvous.

องก์ที่ 1 บทบรรเลงนำวงดุริยางค์แบบสั้น (Short orchestral prelude) การนำเสนอบทเพลงอายเนอ เฟสเต เบิร์ก คอราล ลูเธอแรน (the Lutheran chorale Ein feste Burg) แทนที่บทบรรเลงโหมโรงดั้งเดิมของ เมเยอร์เบียร์ (Meyerbeer) ที่ถูกยืดออกสำหรับอุปรากร เรากำลังอยู่ในปราสาทของ ขุนนางเนเวอร์(คาทอลิก) ผู้ซึ่งกำลังรื่นรมย์อยู่กับเพื่อนขุนนางของเขา พวกเขารอคอยการมาถึงของราอูล และก็ประหลาดใจเมื่อได้ยินว่าฑูตของสภาเป็น Huguenot หลังจากเพลงแห่งการดื่มของการเข้ามาของราอูล ผู้ซึ่งเข้ามาใหม่ได้พยายามบอกถึง เรื่องราวของความรัก ราอูลบอกถึงผู้หญิงสวยคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก เขาได้ช่วยชีวิตเธอ ไว้และตกหลุมรักเธอ (ด้วยลีลาโลดโผนและการเล่นที่ไม่ปกติของวงดุริยางค์ในช่วงนี้ เมเยอร์เบียร์ใช้ช่วงเดี่ยววิโอลาที่เต็มไปด้วยความรัก) คนรับใช้ของราอูลที่เป็นโปรแตสแตนท์ตกใจเมื่อเขาเห็นเจ้านายของเขาอยู่กับกลุ่มคนอธรรมและร้องเพลงสวดโปรแตสแตนท์อย่างเป็นมิตร (ในบทเพลงของ ‘Ein fester Burg’) ดังนั้นเขาจึงร้องเพลง แห่งสนามรบจาก the siege of La Rochelle ชื่อว่า Pif, paf การมาถึงของผู้หญิงแปลกหน้าลึกลับคนนึงเพื่อพูดกับเนเวอร์ (ลงจากเวที) ขั้นการดำเนินเรื่อง ราอูลจำเธอได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงสวยลึกลับคนนั้นของเขา จริงๆ แล้วเธอเป็นเจ้า สาวของเนเวอร์ที่ถูกเตรียมไว้ชื่อวาเลนไทน์ (ลูกสาวของนักบุญบริส) ที่ถูกสั่งสอนโดย ราชินีให้ยกเลิกการหมั้นหมายของเธอ เข้ามาสู่ฉาก Urbain ด้วยข้อความลับถึงราอูล เพื่อท้าทายความกล้าให้เขาเอาผ้าปิดตามาในสถานที่นัดพบลับๆ (คำว่า Rendezvous เป็นคำฝรั่งเศส อ่านว่า รองเดอส์วูส แปลว่า ที่นัดพบ)

Act 2 The chateau and gardens of Chenonceaux. Queen Marguerite looks into a mirror held by her enamoured page Urbain, and sings the virtuoso pastorale, O beau pays de la Touraine. Valentine enters and reports that Nevers has agreed to break the engagement. Marguerite’s entourage of ladies enter dressed for bathing – cue for a ballet. Raoul enters blindfolded and the ladies tease him. With his sight restored, the Queen orders Raoul to marry Valentine to cement relations between the Protestant and Catholic factions. In a complex final ensemble, while a chorus of nobles swears friendship, Raoul, who believes Valentine is the mistress of Nevers, refuses to comply with the Queen’s command. The nobles then swear revenge, and Marcel reproaches Raoul for mixing with Catholics.

องก์ที่ 2 ณ พระราชวังและสวนของ Chenonceaux ราชินี Marguerite มองเข้าไปในกระจกและ ร้องเพลงปัสโตราล (pastorale บทเพลงบรรยายธรรมชาติ) ที่ชื่อ O beau pays de la Touraine เพลงนี้แสดงถึงความสามารถของผู้โซโล่ เมื่อวาเลนไทน์เดินเข้ามาและรายงานว่าเนเวอร์ตกลงที่จะล้มเลิกการหมั้นหมาย คณะผู้ติดตามหญิงของ Marguerite นำชุดสำหรับอาบนำ้เข้ามา–เป็นแถวบัลเล่ห์ ราอูลเดินเข้ามา และมีผ้าปิดตาไว้และผู้หญิงทั้งหลายไดล้อเขา เมื่อตาของเขาถูกเปิดออกราชินีได้สั่งให้ เขาแต่งงานกับวาเลนไทน์เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างโปรแตสแตนท์และ คาทอลิก ในเรื่องความขัดแย้ง ในการเล่นรวมกันที่ซับซ้อนตอนท้ายขณะที่นักร้องประสานเสียง ของขุนนางร้องถึงการสาบานความสัมพันธ์ในความเป็นเพื่อน ราอูลซึ่งเชื่อว่าวาเลน ไทน์เป็นนายผู้หญิงของเนเวอร์ปฏิเสธที่จะยอมทำตามคำสั่งของราชินี ดังนั้นขุนนางจึง สาบานว่าจะแก้แค้น และ Marcel เข้ามาหาราอูลเพื่อปะปนกับคาทอลิก

Act 3 Paris, the ‘Pré aux clercs’ on the left bank of the Seine, at sunset. The act opens with extensive scene setting of citizens, soldiers, church-goers and gypsies. Valentine has just married Nevers, but remains in the chapel to pray. Marcel delivers a challenge from Raoul. Saint-Bris decides to attack Raoul, but is overheard by Valentine. A watchman declares curfew (the scene anticipating a similar one in Wagner’s Die Meistersinger). Valentine, in disguise, tells Marcel of the plot against Raoul. The duel is interrupted by rival factions of Protestant and Catholic students, and only the arrival of the Queen stems the chaos. Raoul realises that Valentine has saved him and that his suspicions of her were unfounded – however, now she is wedded to his enemy. Nevers leads her away in a splendid procession.

องก์ที่ 3 ณ กรุงปารีส ‘Pré aux clercs’ บนชายฝั่งของแม่นำ้ Seine ในยามพระอาทิตย์ตก ฉากเปิดกว้างด้วยประชาชน, ทหาร, ผู้คนที่ไปโบสถ์ และชาวยิปซี วาเลนไทน์เพิ่ง แต่งงานกับเนเวอร์แต่พวกเขายังคงอยู่ในโบสถ์เพื่ออธิษฐาน Marcel ปลดปล่อยคำ ท้าทายจากราอูล นักบุญบริสตัดสินใจที่จะโจมตีราอูลแต่ถูกห้ามโดยวาเลนไทน์ ผู้ดูแลประกาศกำหนดเวลาที่ห้ามออกจากบ้านในยามวิกาล(ฉากนี้มีคาดเดาไว้ล่วงหน้า เหมือนกับ Die Meistersinger ของ Wagner) วาเลนไทน์ปลอมตัวมาบอกแผนที่ใช้ต่อต้าน ราอูลกับ Marcel การต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายถูกขัดโดยคู่แข่งที่ขัดแย้งกันของนักเรียน โปรแตสแตนท์และคาทอลิก และการมาถึงของราชินีเป็นสะพานสู่ความยุ่งเหยิง ราอูล ตระหนักว่าวาเลนไทน์ได้ช่วยเขาไว้และความคลางแคลงใจของเขาต่อเธอนั้นไม่เป็น ความจริง – อย่างไรก็ตามเธอได้แต่งงานกับศัตรูของเขาซึ่งมันไม่ได้นำเธอจากไปใน กระบวนการที่รุ่งโรจน์

เมย์ รายงาน

Act 4 A room in Nevers’ Parisian town-house. Valentine, alone, is surprised by Raoul who wishes to have one last meeting with her. The sound of approaching people leads Raoul to hide behind a curtain, where he hears the Catholic nobles, accompanied by three monks, who bless their swords, pledge to murder the Huguenots. Only Nevers does not join in the oath. This scene is generally judged the most gripping in the opera, and is accompanied by some of its most dramatic music. When the nobles have departed, Raoul is torn between warning his fellows and staying with Valentine, but finally duty triumphs over love. Valentine faints as Raoul makes his escape.

องก์ที่ 4 ณ ห้องหนึ่งในกรุงปารีส ที่บ้านพักของ Nevers: ในขณะที่ Valentine อยู่คนเดียว Raoul หวังจะทำให้เธอประหลาดใจโดยการมาหาเธอ เพื่อหวังจะได้มีโอกาสพบกับเธอเป็นครั้งสุดท้าย แต่ก็ต้องชะงัก และหลบอยู่หลังผ้าม่าน เนื่องจากได้ยินเสียงคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา คนกลุ่มนั้นก็คือ พวกผู้ดีขุนนางชั้นสูงชาวคาทอลิก และนักบวชอีก 3คน ซึ่งกำลังสวดอวยพร และร่วมกันปฏิญาณให้พวกเขา เพื่อที่จะไปฆ่าพวก Huguenots เพียงแต่ Nevers ไม่ได้ร่วมคำสัตย์สาบานนี้ด้วย ฉากนี้เป็นฉากที่จับใจที่สุดในโอเปร่าเรื่องนี้ และฉากนี้ก็ใช้เพลงประกอบที่ให้อารมณ์มาก เพราะหลังจากที่พวกกลุ่มขุนนาง และนักบวชแยกย้ายกันออกไป Raoul ก็อยู่ในช่วงสับสน ตัดสินใจว่าจะอยู่กับคนรักดี หรือจะไปเตือนพรรคพวกดี แต่ในที่สุด Raoul ก็เลือกที่จะหนีไป ทำให้ Valentine ถึงกับเป็นลม

Act 5 Scene I A ballroom. The Protestants are celebrating the marriage of the Queen to Henry of Navarre. The tolling of a bell interrupts the proceeding, as does the entrance of Raoul, who informs the assembly that the second stroke was the signal for the Catholic massacre of the Huguenots. Scene II A cemetery – in the background a ruined Protestant church. Nevers dies protecting Marcel, who is wounded; Valentine agrees to become a Protestant to marry Raoul and Marcel carries out the nuptials. A ‘chorus of murderers’ shoots all three, after they express their vision of heaven, ‘with six harps’.[4] They are finally murdered by St. Bris and his men, he realising only too late that he has killed his own daughter. (Cf. the closing scene of Fromental Halévy’s opera, La Juive, libretto also by Scribe, produced a year earlier than Les Huguenots). The entrance of the Queen, and the chorus of soldiers singing ‘God wants blood!’, bring the opera to a close.

องก์ที่ 5 ฉากที่ 1 ในห้องโถงใหญ่ ขณะที่พวก Protestants (โปรแตสแตนท์ แปลว่า ผู้ต่อต้าน ใช้เรียกคริสเตียนนิกายโปรแตสแตนท์) กำลังเลี้ยงฉลองงานแต่งงานของพระราชินีกับเฮนรี่ แห่ง นาวาร์ เสียงกริ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เสียงกริ่งนั้นคือ ราอู ผู้ซึ่งมาบอกข่าวเรื่องที่พวกCatholic (คาทอลิก แปลว่า จักรวาล Universal คริสต์นิกายคาทอลิก หรือคนไทยเรียกว่า คริสตัง ซึ่งมาจากคำว่า Christian เช่นเดียวกัน) วางแผนสังหารพวกฮิวนอต เมื่อระฆังตี 2 ที

ฉากที่ 2 ณ ป่าช้าฝังศพ ในฉากหลังที่เป็นโบสถ์ของพวก Protestant: Nevers เสียชีวิต เนื่องจากปกป้อง Marcel ที่ถูกทำร้ายบาดเจ็บ Valentine ยอมที่จะเปลี่ยนมานับถือนิกาย Protestant เพื่อที่จะได้แต่งงานกับ Raoul โดยมี Marcelทำพิธีให้ Chorus of murderers ได้บรรเลงขึ้นหลังจากที่ทั้ง 3 ได้มองเห็นทางสว่าง มีพิณ 6 ตัว บรรเลง และในท้ายที่สุด พวกเขาทั้งหมดก็ถูกฆ่าโดย St.Bris และพรรคพวก ที่เพิ่งมารู้ตอนหลังว่าฆ่าลูกสาวตัวเอง ฉากจบเป็นฉากที่พระราชินีเข้ามาพร้อมกับเสียงร้องประสานของเหล่าทหารในเพลง ‘God wants blood!’

** อ่านเนื้อเรื่องย่อเพิ่มเติมได้ที่ http://www.meyerbeer.com/Hug-syn.htm และเรื่องราวของ Opera ในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 ได้ที่ http://plato.acadiau.ca/courses/musi/callon/1253/read.htm#9

Influence อิทธิพลของอุปรากรเรื่องนี้

Following five years after Meyebeer’s own Robert le diable and a year after Fromental Halévy’s La Juive, Les Huguenots consolidated the genre of Grand Opera, in which the Paris Opéra would specialise for the next generation, and which became a major box-office attraction for opera houses all over the world. Hector Berlioz’s contemporary account is full of praise: with ‘Meyerbeer in command at the first desk [of violins] [...] from beginning to end I found [the orchestral playing] superb in its beauty and refinement [...] The richness of texture in the Pré-aux-Clercs scene [act III] [...] was extraordinary, yet the ear could follow it with such ease that every strand in the composer’s complex thought was continually apparent – a marvel of dramatic counterpoint’.[5] The immense success of the opera encouraged many musicians, including Franz Liszt and Sigismond Thalberg, to create virtuosic piano works based on its themes.

อุปรากรเรื่องนี้ได้รับอิทธิพลมาจากเรื่อง Robert le diable เขียนโดย Meyerbeer เอง และเรื่อง La Juive ของ Fromental Halevy

Les Huguenots เป็นอุปรากรที่เปิดแสดงในกรุงปารีส และได้รับความนิยมอย่างสูงไปทั่วโลกในยุคนั้น นอกจากนี้ เพลงที่ใช้ในยังไพเราะจับใจ ด้วยเทคนิคที่แพรวพราว และโดดเด่น ทั้งการเลือกใช้เครื่องดนตรีก็น่าสนใจ จนทำให้นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงในรุ่นหลัง เช่น Franz Liszt และ Sigismond Thalberg นำท่อน Theme จากในละครเรื่องนี้มาแต่งเป็นเพลงอีกด้วย ถือว่าละครเรื่องนี้เป็นละครที่ประสบความสำเร็จ และส่งอิทธิพลให้กับวงการดนตรี

บทวิเคราะห์วิจารณ์

ทำไม Meyerbeer ถึงมีความสำคัญกับ Grand Opera

จาก http://en.wikipedia.org/wiki/Grand_Opera

ช่วยกันรายงาน — ปลาทอง

Grand Opera is a genre of 19th-century opera generally in four or five acts, characterised by large-scale casts and orchestras, and (in their original productions) lavish and spectacular design and stage-effects, normally with plots based on or around dramatic historic events. The term is particularly applied to certain productions of the Paris Opéra from the late 1820s to around 1850, and has sometimes been used to designate the Paris Opéra itself, but is also used in a broader application in respect of contemporary or later works of similar monumental proportions from France, Germany, Italy and other European countries Paris at the turn of the nineteenth century drew in many composers, both French and foreign, and especially those of opera….Another important forerunner was Il crociato in Egitto by Meyerbeer, who eventually became the acknowledged king of the Grand Opera genre

Grand Opera อุปรากรขนาดใหญ่ ถือเป็น Genre ของอุปรากรในศ.19 แสดง 4-5 องก์ ด้วยนักแสดงและนักดนตรีครบเครื่องขนาดใหญ่ มักมีบัลเล่ต์ประกอบด้วย บางครั้งก็หมายถึง Paris Opera เพราะนิยมแสดงที่โรงละครชื่อนี้ แต่ก็มีแสดงที่อื่นอย่งเยอรมัน อิตาลี ฯลฯ​ ด้วย ผู้นำเพลงประเภทนี้ คือ Meyerbeer ไมเยอร์เบียร์ ถือว่าเป็น ราชาของอุปรากรขนาดใหญ่

A notable feature of Grand Opera as it developed in Paris through the 1830s was the presence of a lavish ballet, to appear at or near the beginning of its second act. This was required, not for aesthetic reasons, but to satisfy the demands of the Opera’s wealthy and aristocratic patrons, who were more interested in the dancers themselves than in the opera, and did not want their regular meal-times disturbed. The ballet therefore became an important element in the social prestige of the Opéra France

อุปรากรขนาดใหญ่ เกิดขึ้นตั้งแต่ 1830 ที่ปารีส เพื่อแสดงบัลเล่ต์ในช่วงองก์สอง ซึ่งเกิดขึ้นเพื่อสนองความต้องการของ ผู้อุปถัมภ์ (Patron) ทีี่อยากดูนักเต้นมากกว่านักดนตรี และไม่ต้องการให้มารบกวนเวลาอาหาร อาจแบ่งเป็นยุคๆ ได้ดังนี้

The first Grand Operas (1828–1829)
The golden age of Grand Opera — 1830–1850 Grand Operas of the 1850s and 1860s
Late French Grand Operas

Decline of French Grand Opera There are three distinctly separate aspects to the decline of French grand opera:

* Fewer new operas were being composed in the grand opera format as the style became less fashionable (and more expensive to produce)

* The disappearance of works from the repertory to make way for new fashions (e.g. verismo).

* Contempt for the format by the supporters of Wagnerian opera.

ความเสื่อมความนิยมของอุปรากรขนาดใหญ่
- ไม่ค่อยมีอุปรากรที่แต่งในลักษณะนี้
- repertoire (เรเพอร์ทัวร์ ชุดเพลงที่ใช้บ่อยๆ ) หรือ เพลงที่ใช้กับอุปรากรประเภทนี้สูญหายไป
- คนที่ชื่นชอบ อุปรากรแบบวากเนอร์ ดูถูก/ไม่ชอบ รูปแบบอุปรากรขนาดใหญ่นี้

List of performances of French Grand Operas at the Paris Opéra

รายชื่อเพลงอุปรากรขนาดใหญ่ของฝรั่งเศสที่แสดงที่โรงละคร Paris Opéra

จาก http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_performances_of_French_Grand_Operas_at_the_Paris_Op%C3%A9ra The following list gives number of performances of grand opera at the Paris Opera from première to 1962, (as given by Stéphane Wolff, Albert Soubies and other sources).

• La muette de Portici, (Auber), premiere 1828: 489 perf.; last in 1882.
• Guillaume Tell, (Rossini), premiere 1829: 911 perf.; last in 1930.
• Robert le diable (Meyerbeer), premiere 1831: 751 perf.; last in 1892; revived in 1984.
• Gustave III (Auber), premiere 1833: 168 perf.; last in 1853
• La Juive (Fromental Halévy), premiere 1835: 534 perf., last in 1934; revived in 2007.
• Les Huguenots (Meyerbeer), premiere 1836: 1120 perf.; last in 1936.
• Les martyrs (French version of Poliuto) (Donizetti), premiere 1840: 20 perf.; last in 1842.
• La reine de Chypre (Halévy), premiere 1841 152 perf.; last in 1878.
• Charles VI (Halévy), premiere 1843 61 perf.; last in 1850.
• Dom Sebastien (Donizetti), premiere 1843: 33 perf.; last in 1849.
• Jérusalem (Verdi), premiere 1847: 20 perf.; last in 1849.
• Le prophète (Meyerbeer), premiere 1849: 573 perf.; last in 1912.
• Les vêpres siciliennes (Verdi), premiere 1855: 81 perf.; last in 1864.
• La reine de Saba (Gounod), premiere 1862: 15 perf.; last in 1862.
• L’Africaine (Meyerbeer), premiere 1865: 484 perf.; last in 1902.
• Don Carlos (Verdi), premiere 1867: 81 perf.; last in 1864.
• Hamlet (Thomas), premiere 1868: 384 perf.; last in 1938.
• Le roi de Lahore (Massenet), premiere 1877: 57 perf.; last in 1879.
• Polyeucte (Gounod), premiere 1878: 29 perf.; last in 1879.
• Henry VIII (Saint-Saëns), premiere 1883: 87 perf.; last in 1919.
• Le cid (Massenet), premiere 1885: 152 perf.; last in 1919.
• Patrie! (Paladilhe), premiere1886: 93 perf.; last in 1919.

Clip VDO

เพลงทั้งหมด สามารถหาได้จาก youtube.com หาชื่อ Meyerbeer1 จะเป็นผู้รวบรวมผลงานของไมเยอร์แบร์ไว้ทั้
Giacomo Meyerbeer – Les Huguenots – Introduction

Opera: Les Huguenots, Gran opera in five acts, first performance 29 February 1836, Paris Opéra, Paris. Libretto: Eugène Scribe & Émile Deschamps

Introduction: Des beaux jours de la jeunesse
Ensemble: De ces lieux enchanteurs
Scene: Sous ce beau ciel de la Touraine
Stretta: Bonheur de la table

Nevers: Dominic Cossa
Tavannes: John Wakefield
Thoré: John Noble
Cossé: Joseph Ward
De Retz: Glynne Thomas
Raoul de Nangis, a Prostestant nobleman: Anastasios Vrenios

Chorus: Ambrosian Opera Chorus

Orchestra: New Philharmonic Orchestra

Conductor: Richard Bonynge

Giacomo Meyerbeer – Les Huguenots – Ouverture

Rockwell Blake & Alketa Cela – Les Huguenots 1/2 First part of the famous duet in Les Huguenots (Act IV) – Metz 12/06/2004 – Note the incredible pianissimo high-d at the end

Rockwell Blake & Alketa Cela – Les Huguenots 2/2

Score

หาได้จาก http://imslp.org/wiki/Les_Huguenots_%28Meyerbeer,_Giacomo%29

Credit

blog นี้ เป็นส่วนหนึ่ง ของ วิชา MUS602 MUSIC SINCE 1900 ดนตรีก่อน ค.ศ. 1900 ซึ่ง ครอบคลุม ตั้งแต่ดนตรีในยุคกลาง (Medieval), เรเนซอง (Renaissance), บาโรค (Baroque), คลาสสิก (Classic), โรแมนติก (Romantic) แต่ไม่รวมถึง ดนตรีในศตวรรษที่ 20 (Twenty century music) นะครับ วิชานี้ สอนโดย อ.หง่าว บุญรัตน์ ศิริรัตนพันธ์

Blog ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด

• History 1: Ambrosian Chant เพลงโบสถ์ยุคกลาง นักบุญอัมโบรส
• History 2: โด๊-เร-หมี่ ซ่อนหล่า มาไง มารู้จัก Guido d’Arezzo กัน
• Histroy 3: Zarlino, Gioseffo
• History 4: Martin Luther’s hymns, A Mighty Fortress Is Our God” (G: Ein’ feste Burg ist unser Gott)
• History 5: Chaconne, Passacaglia
• History 6: Alessandro Scarlatti
• History 7: ประวัติและผลงาน Richard Wagner
• History 8: ประวัติและวรรณกรมดนตรีก่อนปี ค.ศ. 1900
• History 9: อุปรากร Les Huguenots & Grand Opera ของ Giacomo Meyerbeer